IV KK 460/22

IV KK 460/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 września 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie J. H. skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i inne; po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 września 2023 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Regionalnego w Katowicach na niekorzyść od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 9 czerwca 2022 r. sygn. akt II AKa 121/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z 26 listopada 2020 r., sygn. akt II K 56/12, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 523 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: 1. pozostawić kasację bez rozpoznania; 2. obciążyć Skarb Państwa kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Kasacja wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna z mocy ustawy, albowiem, stosownie do treści art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania. Wyjątki od tej reguły wskazane zostały w art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k. i obejmują tylko sytuacje, kiedy kasacja strony została wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. albo niezależnie od tego, przez podmioty, o których mowa w art. 521 k.p.k. W realiach przedmiotowej sprawy tymczasem, kasację od wyroku Sądu IV KK 460/22 2 drugiej instancji - którym zmieniono wyrok sądu meriti, łagodząc orzeczoną wobec skazanego karę łączną pozbawienia wolności, a podwyższając karę łączną grzywny oraz uchylono orzeczony wcześniej przepadek równowartości przedmiotów pochodzących z przestępstwa, orzekając także o zaliczeniu okresu tymczasowego aresztowania oraz kosztach procesu - wniósł Prokurator Regionalny w Katowicach, będący stroną postępowania. Nie podniósł jednak w treści wniesionego nadzwyczajnego środka zaskarżenia uchybienia z katalogu bezwzględnych przyczyn odwoławczych. Mając powyższe na względzie, analizowana kasacja strony nie powinna zostać przyjęta (skazany nie został uniewinniony ani nie umorzono w jego sprawie postępowania karnego), a wobec wadliwego jej przyjęcia Sąd Najwyższy był zobligowany do pozostawienia jej bez rozpoznania stosownie do treści art. 531 § 1 k.p.k. Kierując się powołanymi względami, postanowiono jak na wstępie, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania kasacyjnego (art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 in fine k.p.k.). (B.B.) [ms]