IV KK 499/18

Sygn. akt IV KK 499/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. sprawy A. H. skazanego z art. 286 § 1 k.k. po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2018r. kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego T. z dnia 5 kwietnia 2018r., sygn. akt II Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 października 2017r., sygn. akt II K […] postanowił: 1.oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Kasacja jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k. Zgodnie z art. 519 k.p.k., kasacja może być wniesiona od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie, a zarzuty kasacyjne nie mogą wprost kwestionować ustaleń faktycznych, bowiem kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa (art. 523 § 1 k.p.k.). Odnosząc się do pierwszego z zarzutów kasacyjnych należy zwrócić uwagę, że Sąd Okręgowy w T. oddalając na rozprawie w dniu 5 kwietnia lipca 2018 r. (k. 1751) wniosek dowodowy obrońcy skazanego o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka S. L., żadną miarą nie uchybił przepisom wskazanym w podstawie prawnej 2 tego zarzutu. Logicznie i racjonalnie wskazał, że okoliczności przywołane we wniosku dowodowym nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W sprawie bezsprzeczne jest bowiem, że przedmiotowe roboty budowlane zostały wykonane niewłaściwie, co zostało potwierdzone szeregiem przeprowadzonych dowodów (k. 5 uzasadnienia wyroku SO). Toteż zasadnie ten wniosek w oparciu o przepis art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. został oddalony. Na marginesie dodać tylko można, że omawiany zarzut jawi się tylko jako próba podważania ustaleń faktycznych, tym bardziej, gdy zważy się na jego treść, a także uzasadnienie kasacji, w którym tego rodzaju intencje skarżącego są nieomal wprost wyrażone. Skarżący bowiem w istocie dąży do wykazania, iż to wadliwość wykonanych prac była powodem braku zapłaty pokrzywdzonemu należnej kwoty, a nie działanie skazanego z zamiarem oszustwa. To zaś stanowi niedopuszczalne na tym etapie postępowania kwestionowanie ustaleń faktycznych – art. 523 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy nie naruszył też przepisów wskazanych w drugim zarzucie kasacji w przedmiocie dopuszczenia prywatnej opinii technicznej, opinii biegłego rzeczoznawcy budowlanego i wydruku postanowienia Sądu Najwyższego. Sąd ten bowiem odniósł się do tego zarzutu w sposób wystarczający (k. 5 - 7). Niezależnie od tej oceny pozwalającej na uznanie niesłuszności omawianego w tym miejscu zarzutu kasacji, stwierdzić należy (odnosząc się do zaprezentowanej w kasacji argumentacji), że oczywiste jest, iż wniosek dowodowy może zmierzać do wykrycia lub oceny właściwego dowodu. Niemniej jednak i w tym przypadku, taki wniosek musi wskazywać okoliczności, które mają być udowodnione i które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w przeciwnym razie podlega oddaleniu. Zwłaszcza w sytuacji, gdy dotyczy on okoliczności niekwestionowanych i udowodnionych zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy. Tak też się stało w niniejszej sprawie. Niezasadny jest również podniesiony w kasacji zarzut naruszenia przez Sąd Odwoławczy art. 457 § 3 k.p.k. i art. 433 § 2 k.p.k. Sąd II instancji, wbrew temu co twierdzi obrońca, odniósł się zarówno do kwestii finansowania inwestycji, jak i orzeczonego obowiązku naprawienia szkody (k. 12 - 13 uzasadnienia). Tymczasem kasacja powiela w tym zakresie zarzuty apelacji, a także przywołaną na ich poparcie argumentację. Jednocześnie skarżący nie wskazuje w sposób konkretny 3 na czym polegają wady uzasadnienia Sądu Odwoławczego poprzestając na powtórzeniu zaprezentowania własnego stanowiska w sprawie. W tej sytuacji, nie sposób uznać zarzutów podniesionych w kasacji za zasadne. Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. Skazanego obciążono kosztami postepowania kasacyjnego nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.