IV KK 545/17

Sygn. akt IV KK 545/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. sprawy K. J., skazanego za popełnienie przestępstw z art. 197 § 1 k.k. i innych, z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt IV Ka ../17, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt II K ../15, postanowił 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną; 2. obciążyć skazanego K. J. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt II K …/15, K. J.: 1. został uznany za winnego tego, że w okresie od dnia 16 sierpnia 1997 r. do nieustalonego dnia i miesiąca 2002 r. w S., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wielokrotnie usiłował doprowadzić swoją małoletnią siostrę P. F. do odbywania stosunków płciowych, do których jednak nie doszło z uwagi na jej postawę, przy czym równocześnie doprowadził ją do poddania się czynnościom seksualnym w sposób opisany w wyroku, po uprzednim pozbawieniu wyżej wymienionej wolności poprzez przetrzymywanie jej w piwnicy 2 oraz innych pomieszczeniach budynku oznaczonego numerem 152 w S., a także kierowaniu pod jej adresem gróźb bezprawnych oraz użyciu wobec niej przemocy polegającej na szarpaniu, ciągnięciu za odzież i trzymaniu, z tym że wskazana w okresie od dnia 16 sierpnia 1997 r. do dnia 3 grudnia 2000 r. nie miała ukończonych 15 lat, tj. o czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 k.k. i art. 201 k.k. oraz art. 197 § 2 k.k., art. 200 § 1 k.k. i art. 189 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w brzmieniu obowiązującym na dzień przed dniem 26 września 2005 r., wymierzono karę 5 lat pozbawienia wolności (pkt I wyroku); 2. na podstawie art. 17 § l pkt. 11 k.p.k. umarzono postępowanie o dwa czyny z art. 200 § 1 k.k. zarzucane oskarżonemu w pkt. 2 i 3 aktu oskarżenia (pkt II wyroku); 3. został uznany za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia i miesiąca 2007 r. do dnia 8 grudnia 2009 r. w S., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru sprowadzał i posiadał treści pornograficzne z udziałem małoletnich poniżej lat 15 na nośnikach zapisu informacji, tj. czynu z art. 202 § 4a k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 202 § 4a k.k. wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt III wyroku); 4. na podstawie art. 202 § 5 k.k. orzeczono przepadek jednostki centralnej komputera z białą obudową z napisem LG 25X Mas, jednostki centralnej komputera z napisem Mustang z kablem zasilającym (pkt IV wyroku); 5. na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w miejsce zbiegających się kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonego w pkt I i III wymierzono karę łączną 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt V wyroku); 6. wyrokiem tym orzeczono także w przedmiocie dowodów rzeczowych oraz kosztów sądowych (pkt VI i VII wyroku). Apelację od tego wyroku wniósł obrońca K. J. podnosząc zarzuty: I. obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a w szczególności art. 7 k.p.k., II. błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenie, III. obrazy prawa materialnego, tj. art. 4 § 1 k.k. i art. 53 § 2 k.k., IV. obrazy przepisu postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a 3 w szczególności art. 443 k.p.k. przez pogorszenie sytuacji oskarżonego przez: 1) niezachowanie proporcji kary w pkt I wyroku w stosunku do kary z pkt I wyroku Sądu I instancji w sprawie II K …/10 zaskarżonego tylko przez obrońcę, wobec wyeliminowania zachowań oskarżonego przypisanych mu za okres od 16 sierpnia 1993 r. do 16 sierpnia 1997 r., 2) wymierzenie kary łącznej 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która łącznie z karą łączną wymierzoną w wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 lutego 2015 r. (IV Ka …/14) przekracza karę łączną z wyroku Sądu I instancji w sprawie II K ../10 zaskarżonego tylko przez obrońcę. W konkluzji obrońca wniósł o uniewinnienie K. J. od popełnienia przypisanych mu czynów ewentualnie wymierzenie mu nie izolacyjnej kary względnie z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt IV Ka …/17: I. zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że: 1. obniżył wymierzoną oskarżonemu w ustępie I za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 k.k. i art. 201 k.k. oraz art. 197 § 2 k.k., art. 200 § 1 k.k. i art. 189 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. karę pozbawienia wolności do 4 lat i 6 miesięcy; 2. obniżył wymierzoną oskarżonemu w ustępie V karę łączną pozbawienia wolności do 5 lat; 3. w ustępie III przyjął kwalifikację prawną występku z art. 202 § 4a k.k. przypisanego oskarżonemu w brzmieniu obowiązującym na dzień przed 26 maja 2014 r.; II. w pozostałym zakresie przedmiotowy wyrok utrzymał w mocy zwalniając oskarżonego od zwrotu należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca K. J., który zarzucając: rażące naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 434 § 1 k.p.k., art. 443 k.p.k. i art. 440 k.p.k., przez pogorszenie sytuacji skazanego jaką miał na skutek wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt II K …/10 4 zaskarżonego tylko na korzyść, poprzez orzeczenie kary łącznej w wymiarze niezachowującym proporcji do kary łącznej wymierzonej w wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt IV Ka …/14, mimo obowiązywania zakazu reformationis in peius i z uwagi na wymiar kary łącznej z ww. wyroku Sądu Rejonowego w W., przy czym wyrok ten (SR w W.) obejmował wszystkie czyny objęte zaskarżonym wyrokiem oraz wyrokiem w sprawie IV Ka …/14, co należy także ocenić jako rażącą niesprawiedliwość. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd odwoławczy. Prokurator Prokuratury Rejonowej w W. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja obrońcy skazanego K. J. jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k. i jako taka została oddalona. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że zarzut podniesiony w kasacji jest w istocie jedynie powieleniem zarzutu IV apelacji obrońcy i zmierza do poddania ponownej ocenie orzeczenia Sądu I instancji w zakresie wymierzonych kar pozbawienia wolności, a w szczególności kary łącznej, której wysokość, zdaniem obrońcy nie zachowuje proporcji do kary łącznej wymierzonej w wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 lutego 2015 r., sygn. IV Ka …/14, przez co doszło do pogorszenia sytuacji skazanego jaką miał na skutek skazania go wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. II K …/10. Sąd odwoławczy, jak wynika z treści uzasadnienia, rozpoznał natomiast w sposób prawidłowy ten zarzut apelacji oraz wskazał czym kierował się wydając swoje orzeczenie, a więc postąpił zgodnie z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. Obrońca jednak nie podnosi w kasacji zarzutu naruszenia tych przepisów, a stawianie, niejako w zastępstwie, zarzutu naruszenia art. 440 k.p.k. w tym układzie procesowym nie jest prawidłowe. W takiej sytuacji zasadne jest odesłanie skarżącego do uzasadnienia zaskarżonego wyroku, w którym Sąd Okręgowy na stronach od 15 do 19 wykazuje niezasadność zarzutu apelacyjnego. Należy również zauważyć, że obecnie skazanemu zostały wymierzone kary jednostkowe za dwa czyny mu przypisane w wysokości niższej 5 niż były wymierzone pierwotnie wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt II K …/10. O ewentualnym naruszeniu art. 443 § 1 k.p.k., w kontekście niezachowania zasady proporcjonalności przy orzekaniu kary łącznej, będzie więc mogła być mowa dopiero po wydaniu wyroku łącznego, w którym zostaną połączone jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w przedmiotowej sprawie jak i w sprawie Sądu Rejonowego w W. z dnia 23 lipca 2013 r., sygn. II K …/12. W pełni bowiem należy zgodzić się z Sądem odwoławczym jak i ze stanowiskiem prokuratora zawartym w pisemnej odpowiedzi na kasację, co do braku przeszkód do wydania wyroku łącznego w sprawie (por. postanowienie SN z 27 stycznia 2017 r., sygn. akt V KK 315/16, LEX nr 2203537). Mając powyższe na uwadze, wobec nie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa wskazanych w kasacji, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia, obciążając skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w oparciu o przepis art. 636 § 1 k.p.k. kc