IV KK 625/19

Sygn. akt IV KK 625/19 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie R. S. skazanego z art. 258 § 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 grudnia 2019 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 13 czerwca 2019 r., zmieniającego częściowo wyrok Sądu Okręgowego w B. z dnia 10 grudnia 2018 r., kasację wniósł obrońca skazanego R. S., w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia (k. 3v. akt SN). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć należy, że możliwość skorzystania przez skazanego z instytucji unormowanej w art. 532 § 1 k.p.k. łączyć należy z okolicznościami związanymi z nietrafnością merytoryczną zaskarżonego, prawomocnego orzeczenia. Przy decydowaniu o wstrzymaniu wykonania orzeczenia istotna jest ranga zarzutu kasacyjnego i wysoki stopień jego uprawdopodobnienia. Sąd wypowiadający się w kwestii zastosowania instytucji określonej w art. 532 § 1 k.p.k. musi powziąć przekonanie, że uwzględnienie kasacji i wywiedzionych w niej zarzutów jest realne. 2 Dodatkowo zastosowanie tej instytucji winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary, przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej, spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego. Obrońca skazanego w tej sprawie owych wyjątkowych okoliczności nie przedstawił. Podstawą wstrzymania wykonania orzeczenia nie może być bowiem ani subiektywne przekonanie obrońcy skazanego o oczywistym naruszeniu przez Sąd odwoławczy przepisów prawa procesowego, skoro zasadność podniesionych w kasacji zarzutów wskazujących na nieprawidłową kontrolę odwoławczą orzeczenia Sądu I instancji, już w świetle odpowiedzi prokuratora na kasację, nie jest wcale oczywista, ani rzekomo nieodwracalne skutki, jakie może spowodować niezwłoczne wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jako że takowych – choćby przykładowo – nie wskazuje. Nie przesądzając zatem ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą w przedmiotowej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie.