IV KK 662/21

Sygn. akt IV KK 662/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie P. C. S. skazanego z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 25 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 grudnia 2021 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Wyrokiem Sąd Apelacyjnego w (…) z dnia 26 kwietnia 2021 r., sygn. akt II AKa (...), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 września 2020 r., sygn. akt XXI K (…), P. C. S. został skazany, na mocy art. 156 § 1 pkt 2 k.k. przy zastosowaniu at. 25 § 2 k.k. i art. 60 § 1 i § 6 pkt 2 k.k., na karę 2 lat pozbawienia wolności. W kasacji wywiedzionej przez obrońcę skazanego sformułowano także wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, przy czym wniosek ten nie został uzasadniony. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie jest zasadny. Samo wniesienie kasacji nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Konieczne jest bowiem zaistnienie wyjątkowych względów pozwalających na ustalenie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego 2 wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, czego w sprawie nie wykazano. Sama waga podniesionych zarzutów kasacyjnych nie stanowi dostatecznej przesłanki uzasadniającej zastosowanie instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., zwłaszcza że ich trafność trudno uznać za oczywistą. Dokonana na tym etapie postępowania wstępna kontrola kasacji nie przesądza jednak o ostatecznym kierunku rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do wstrzymania wykonania orzeczenia.