IV KKN 686/97

WyrokIzba Karna2002-02-05

Skład orzekający: Tomasz Grzegorczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy warunkowe umorzenie postępowania karnego jest dopuszczalne w przypadku, gdy pokrzywdzony doznał obrażeń ciała, a jego obecność na przejściu dla pieszych mogła być zaskoczeniem dla kierowcy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, uznając, że zarzuty dotyczące obrazu prawa materialnego i procesowego nie znalazły potwierdzenia. Sąd podkreślił, że obrażenia pokrzywdzonego nie były na tyle ciężkie, aby wykluczyć warunkowe umorzenie postępowania, a jego wejście na jezdnię spoza samochodu dostawczego, bez upewnienia się o bezpieczeństwie, przyczyniło się do wypadku, nie eliminując jednocześnie odpowiedzialności kierowcy za nieostrożne zachowanie.
Stan faktyczny
W sprawie rozpatrywano kasację wniesioną przez pełnomocnika pokrzywdzonego od postanowienia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego. Kasacja zarzucała obrazę prawa materialnego i procesowego, w tym możliwość umorzenia mimo ciężkich obrażeń pokrzywdzonego i uznanie jego obecności na przejściu za zaskoczenie. Sąd Najwyższy uznał, że obrażenia nie były ciężkie, a pokrzywdzony przyczynił się do wypadku wchodząc na jezdnię spoza samochodu dostawczego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył pokrzywdzonego kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KKN 686/97 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 lutego 2002 r. Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karna na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2002 r. sprawy A. W. wobec której umorzono warunkowo postępowanie karne o czyn z art. 145 § 1 kk z 1969 r. z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika pokrzywdzonego J. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 maja 1997 r., sygn. III Ko […] zmieniającego postanowienie Prokuratora Rejonowego w K. z dnia 31 grudnia 1996 r., sygn. II Ds […] o warunkowym umorzeniu postępowania karnego oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, obciążając pokrzywdzonego J. K. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego U Z A S A D N I E N I E Kasacja niniejsza zarzuca obrazę prawa materialnego przez przyjęcie, iż możliwe było warunkowe umorzenie postępowania mimo ciężkich obrażeń ciała pokrzywdzonego i uznanie, że jego pobyt na przejściu dla pieszych był zaskoczeniem dla prowadzącej pojazd, a także obrazę prawa procesowego przez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów. Analizując tę skargę trzeba przyznać, że rację ma tu odpowiadający na nią prokurator podnosząc, iż rozmija się ona z rzeczywistością procesową. Nie jest bowiem prawdą iżby pokrzywdzony doznał ciężkich obrażeń ciała, co wykluczałoby warunkowe umorzenie, jako że jego obrażenia kwalifikowano z art. 156, a nie 155 kk z 1969 r. Nikt też nie twierdził, że pobyt pokrzywdzonego na jezdni był zaskoczeniem dla kierowcy pojazdu, a jedynie, że przyczynił się on do wypadku gdyż wszedł na jezdnię i pasy spoza samochodu dostawczego, bez upewnienia się czy może bezpiecznie przekroczyć ulicę, co nie eliminuje odpowiedzialności oskarżonej z racji nieostrożnego zachowania się przy zbliżaniu się do pasów. Zarzut obrazy art. 4 § 1 kpk z 1969 r. jest już natomiast zwykłą polemiką z ustaleniami i ocenami sądów, podczas gdy podstawą kasacji, poza bezwzględnymi powodami odwoławczymi, są tylko rażące uchybienie prawu mogące mieć wpływ na treść orzeczenia. Kasacja powyższa jawi się zatem jako oczywiście bezzasadna, stąd też orzeczono jak na wstępie. aw f/ak

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 145 § 1 kkart. 156art. 4 § 1 kpk§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy