IV KO 165/19

Izba Karna2020-01-22

Skład orzekający: Rafał Malarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dobro wymiaru sprawiedliwości sprzeciwia się sytuacji, aby o odpowiedzialności karnej oskarżonego rozstrzygali sędziowie instancyjnie podlegli osobie dla niego najbliższej?
Ratio decidendi
Dobro wymiaru sprawiedliwości sprzeciwia się sytuacji, aby o odpowiedzialności karnej oskarżonego rozstrzygali sędziowie instancyjnie podlegli osobie dla niego najbliższej. W takiej sytuacji, aby zapobiec zakłóceniu prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, należy przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w K. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej dotyczącej T. J. innemu sądowi równorzędnemu. Powodem wniosku było ustalenie, że oskarżony jest mężem sędziego Sądu Okręgowego w K.. Sąd Rejonowy obawiał się, że rozpoznawanie sprawy przez sąd w K. może wzbudzić wątpliwości co do obiektywizmu organu orzekającego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T., uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego rozstrzygnięcia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 165/19 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 22 stycznia 2020r., w sprawie T. J. , oskarżonego o popełnienie czynu z art. 177 § 2 k.k. i in., inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w K. z dnia 28 listopada 2019r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.. UZASADNIENIE Do Sądu Najwyższego wpłynął postulat Sądu Rejonowego w K. przekazania sprawy T. J. , oskarżonego o popełnienie czynu zabronionego z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 177 § 2 k.k., innemu sądowi równorzędnemu. Powodem wystąpienia było ustalenie, że oskarżony jest mężem sędziego Sądu Okręgowego w K.. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że zachodzi obawa, iż rozpoznawanie sprawy przez Sąd Rejonowy w K. może zrodzić w opinii publicznej wątpliwości co do obiektywizmu organu procedującego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Żądanie Sądu właściwego terytorialnie zostało uwzględnione, jakkolwiek rozłożenie akcentów jego argumentacji powinno być nieco inne. O przekazaniu 2 sprawy innemu sądowi równorzędnemu zadecydowało przede wszystkim przekonanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości sprzeciwia się sytuacji, aby o odpowiedzialności karnej oskarżonego rozstrzygali sędziowie instancyjnie podlegli osobie dla niego najbliższej. W przedmiotowym układzie procesowym w sprawie zawisłej przez Sądem Rejonowym w K. pojawiły się okoliczności, które teoretycznie mogłyby prowadzić do ograniczenia swobody orzekania lub stwarzać, wprawdzie mylne, przeświadczenie stron czy opinii publicznej o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Ustalenie tych przesłanek pozwalało sięgnąć po rozwiązanie z art. 37 k.p.k., aby zapobiec zakłóceniu prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T., a więc Sądowi położonemu poza obszarem właściwości miejscowej Sądu Okręgowego w K. oraz Sądu Apelacyjnego w (…), a jednocześnie nieodległemu od Sądu terytorialnie właściwego.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 177 § 2 KKart. 37 KPKart. 177 § 1 KK§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy