IV KO 170/25

Izba Karna2025-11-05

Skład orzekający: Jerzy Grubba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, oparty na fakcie, że oskarżonym jest sędzia sądu nadrzędnego, spełnia przesłanki z art. 37 § 1 k.p.k.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że sam fakt oskarżenia sędziego sądu nadrzędnego o popełnienie przestępstwa z art. 212 § 1 k.k. nie stanowi automatycznie podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. Brak jest bowiem wystarczających podstaw do przyjęcia, że wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów danego sądu uniemożliwiają rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy. Sąd podkreślił, że nie istnieje zależność między sędzią sądu rejonowego a sędzią sądu okręgowego, która uzasadniałaby takie przekazanie.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy Katowice – Wschód w Katowicach zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy o przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Powodem wniosku było to, że oskarżonym w sprawie był sędzia Sądu Okręgowego w Katowicach. Sąd Rejonowy uznał, że może to budzić wątpliwości co do bezstronności.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

IV KO 170/25 POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie z oskarżenia oskarżyciela prywatnego J.K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 listopada 2025r. wniosku Sądu Rejonowego Katowice – Wschód w Katowicach z dnia 26 września 2025r., sygn. akt IV K 711/25 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37§1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIE Wniosek Sądu Rejonowego nie jest zasadny. Postanowieniem z dnia 26 września 2025r. Sąd Rejonowy Katowice – Wschód w Katowicach zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z powołaniem się na okoliczność, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest prywatny akt oskarżenia wniesiony przez J.K., którym oskarża on Sędzię Sądu Okręgowego w Katowicach X.Y.. o popełnienie przestępstwa z art. 212§1 k.k. W ocenie Sądu Najwyższego sam fakt, że postępowanie dotyczy sędziego sądu nadrzędnego nad właściwym do rozpoznania sprawy nie oznacza automatycznie konieczności przyjęcia, iż spełnione zostały przesłanki z art. 37§1 IV KO 170/25 2 k.p.k. poprzez możliwość zrodzenia się w opinii publicznej wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów danego sądu. Trudno bowiem przyjąć, że z powodu wpłynięcia takiego aktu oskarżenia sprawy tej nie będzie mógł rozpoznać żaden sąd w okręgu SO Katowice. Wszak wszyscy sędziowie tego okręgu są w identycznej sytuacji. Nie można tu przede wszystkim podzielić stanowiska, że istnieje jakakolwiek zależność czy „podległość” pomiędzy sędzią Sądu Rejonowego Katowice – Wschód w Katowicach orzekającym w wydziale karnym a Sędzią X.Y.., która rozpoznawała sprawę oskarżyciela prywatnego w postępowaniu cywilnym. Stąd nie można podzielić argumentacji przedstawionej w postanowieniu Sądu Rejonowego. O ile zaś w sprawie zachodzą inne względy wynikające z dyspozycji art. 41§1 k.p.k., winny one zostać rozstrzygnięte w trybie art. 42§1 k.p.k. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [WB] [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37§1 KPKart. 212§1 KKart. 37§1art. 41§1 KPKart. 42§1 KPK§1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy