IV KO 27/18

Izba Karna2018-04-26

Skład orzekający: Dariusz Kala

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, gdy oskarżony jest byłym funkcjonariuszem policji znanym sędziom, prokuratorom i pracownikom sądu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że okoliczności wskazujące na znajomość oskarżonego (byłego policjanta) przez sędziów, prokuratorów i pracowników sądu nie są wystarczające do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Przepis art. 37 k.p.k. wymaga restryktywnej wykładni, a podnoszone powody nie podważają obiektywizmu i bezstronności sądu jako całości.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w R. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej przeciwko G. R. innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadniono to tym, że oskarżony jest byłym funkcjonariuszem policji, znanym sędziom, prokuratorom i pracownikom sądu w R. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 27/18 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie G. R. oskarżonego o przestępstwo z art. 235 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. wniosku Sądu Rejonowego w R. z dnia 2 marca 2018 r., sygn. akt II K …/17, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w R., rozpoznający sprawę oskarżonego G. R., postanowieniem z dnia 2 marca 2018 r., sygn. akt II K …/17, wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wniosek uzasadniono tym, że czyny zarzucone oskarżonemu związane są z pełnieniem przez niego obowiązków policjanta, oskarżony to były funkcjonariusz Komisariatu Policji w S. oddalonym od R. o 10 km. Był on wielokrotnie przesłuchiwany w charakterze świadka przez sąd w R., a wobec tego jest znany sędziom, prokuratorom i pracownikom sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W niniejszej sprawie nie występują okoliczności mogące uzasadnić przekazanie sprawy w trybie właściwości delegacyjnej innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Przypomnieć należy, że przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątkowy musi być wykładany restryktywnie. 2 Za „dobro wymiaru sprawiedliwości” w rozumieniu tego przepisu należy rozumieć w szczególności potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i bezstronności w rozpoznaniu każdej sprawy. Okoliczności przywołane we wniosku o przekazanie sprawy w żadnym razie nie mogą podważyć obiektywizmu Sądu Rejonowego w R. jako całości i jego bezstronności. Brak podstaw do przekazania sprawy innemu sądowi potwierdza również to, że spośród sędziów wskazanego wyżej sądu, którzy wcześniej złożyli wnioski o ich wyłączenie od udziału w sprawie, jedynie dwoje z nich zostało wyłączonych. Sąd Okręgowy w R. nie stwierdził co do pozostałych sędziów okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. KC

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 235 KKart. 37 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy