IV KO 3/24

Izba Karna2024-03-28

Skład orzekający: Dariusz Kala

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od udziału w sprawie jest uzasadniony, jeśli ten sędzia został powołany na stanowisko na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r., a okoliczność ta jest jednocześnie podstawą sygnalizowanego wniosku o wznowienie postępowania?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego zasługuje na uwzględnienie, jeżeli istnieje okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Sytuacja, w której sędzia Sądu Najwyższego, wyznaczony do zbadania z urzędu zasadności wznowienia postępowania, dotyczy ta sama okoliczność, która została wskazana jako podstawa wznowienia, może wywołać uzasadnione wątpliwości co do braku bezstronności Sądu Najwyższego i pozostaje w kolizji z zakazem nemo iudex in causa sua.
Stan faktyczny
Skazany J. C. złożył pismo sygnalizujące potrzebę wznowienia postępowania, wskazując jako podstawę uchybienia stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., związane z powołaniem sędziów na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie ustawy z 2017 r. Następnie skazany złożył wniosek o wyłączenie sędziego SN Marka Motuka, argumentując, że on również został powołany na stanowisko w tym trybie, co budzi wątpliwość co do jego bezstronności.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka od udziału w sprawie J. C.

Pełny tekst orzeczenia

IV KO 3/24 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie J. C. skazanego za czyn z art. 286 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 marca 2024 r. wniosku o wyłączenie sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. postanowił wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka od udziału w sprawie J. C. skazanego za czyn z art. 286 § 1 k.k. i in. (IV KO 3/24). [J.J.] UZASADNIENIE W dniu 18 stycznia 2024 r. skazany złożył pismo, w którym zasygnalizował potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt II AKa 4/22, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 29 października 2021 r., sygn. akt XVI K 203/20. Jako podstawę wznowienia wskazał zaistnienie w toku przedmiotowego postępowania uchybień stanowiących bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a polegających na tym, że w składach sądów obu instancji zasiadali sędziowie powołani na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 8 IV KO 3/24 2 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. W dniu 5 lutego 2024 r. skazany złożył wniosek o wyłączenie od udziału w tej sprawie, wyznaczonego do jej rozpoznania, sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka. Jako powód swojego żądania wskazał uzasadnioną wątpliwość co bezstronności tego sędziego, wynikającą z faktu, że i ten sędzia został powołany na aktualnie zajmowane stanowisko na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w ww. trybie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka zasługuje na uwzględnienie. Sędzia Sądu Najwyższego Marek Motuk został powołany na to stanowisko na podstawie postanowienia Prezydenta RP z dnia 4 maja 2020 r. (M. P. z 2020 r., poz. 534) na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3). Przepis art. 41 § 1 k.p.k. stanowi, iż sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Bez wątpienia sytuacja, w której sędziego Sądu Najwyższego, wyznaczonego do zbadania z urzędu zasadności wznowienia postępowania, dotyczyłaby ta sama okoliczność, która została wskazana jako podstawa wznowienia w piśmie sygnalizującym potrzebę wszczęcia z urzędu postępowania wznowieniowego, mogłaby nie tylko wywołać tak u stron, jak i w odbiorze społecznym, uzasadnione wątpliwości co do braku bezstronności Sądu Najwyższego, ale nadto pozostawałaby w kolizji z zakazem nemo iudex in causa sua. Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. [J.J.] (r.g.) IV KO 3/24 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 286 § 1 KKart. 41 § 1 KPKart. 42 § 1 KPKart. 439 § 1 pkt 2 KPK§ 1§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy