IV KO 64/26

Izba Karna2026-06-17

Skład orzekający: Michał Laskowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania sądowego, oparty na twierdzeniu o niesprawiedliwości orzeczenia skazującego z powodu fałszywych zeznań świadka, może zostać uwzględniony, jeśli wnioskodawca nie wykazał istnienia nowych faktów lub dowodów wskazujących z wysokim stopniem prawdopodobieństwa na uniewinnienie lub skazanie za łagodniejszy czyn?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności. Stwierdzono, że wnioskodawca R.S. nie wykazał istnienia podstaw wznowieniowych zgodnie z art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k., a podane przez niego uchybienie było próbą zakwestionowania prawidłowości procedowania organów wymiaru sprawiedliwości i wyrażało niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia. Wartość dowodowa nowych faktów i dowodów musi z wysokim stopniem prawdopodobieństwa podważać ustalenia faktyczne i rysować perspektywę uniewinnienia lub skazania za łagodniejszy czyn.
Stan faktyczny
Skazany R.S. złożył wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach, argumentując, że orzeczenie skazujące jest niesprawiedliwe, ponieważ oparto je na fałszywych zeznaniach świadka. Wniosek został złożony na posiedzeniu bez udziału stron.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.

Pełny tekst orzeczenia

IV KO 64/26 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie R.S. skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 258 § 2 k.k. i in. na posiedzeniu bez udziału stron, po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 22 marca 2023 r., sygn. akt II AKa 495/22, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 21 lipca 2022 r., sygn. akt IV K 207/20, p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w Katowicach, wyrokiem z 22 marca 2023 r., po rozpoznaniu apelacji m.in. obrońcy R.S. zmienił odnośnie tego skazanego wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z 21 lipca 2022 r. i ostatecznie R.S. został skazany na karę łączną 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności za popełnienie czynów z art. 258 § 2 k.k. i z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Postanowieniem z 19 grudnia 2023 r. Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację m.in. obrońcy R.S. a postanowieniem z IV KO 64/26 2 6 lutego 2026 r. odmówił w trybie art. 545 § 3 k.p.k. przyjęcia wniosku R.S. o wznowienie postępowania w jego sprawie. Na obecnym etapie postępowania skazany ponownie domagał się wznowienia postępowania w jego sprawie argumentując wniosek tym, że zapadłe orzeczenie skazujące jest niesprawiedliwe, albowiem oparte zostało na fałszywych zeznaniach świadka. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k., postępowanie zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody nieznane przedtem sądowi wskazujące na to, że skazany nie popełnił czynu albo czyn jego nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze. W judykaturze utrwalony jest pogląd, że wznowienie postępowania propter nova możliwe jest wyłącznie wtedy, gdy nowe fakty i dowody z bardzo wysokim stopniem prawdopodobieństwa podważają ustalenia faktyczne dokonane w prawomocnie zakończonym procesie i rysują perspektywę uniewinnienia skazanego w ponownym postępowaniu albo skazania go za przestępstwo zagrożone karą łagodniejszą. Co więcej, ich wartość dowodowa powinna być oceniana w ścisłym powiązaniu z materiałem dowodowym będącym podstawą orzeczenia kwestionowanego w postępowaniu wznowieniowym (por. post. SN: z 8 maja 2013r., V KO 21/13, z 16 lipca 2013r., III KO 19/13, z 21 listopada 2012r., IV KO 59/12). Ponadto to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania istnienia podstaw wznowieniowych (por. post. SN z 21 listopada 2012r., IV KO 62/12). Wskazanych wymogów nie dopełnił R.S. w osobiście złożonym wniosku wznowieniowym. Skazany nie wykazał żadnych okoliczności, które mogłyby być choćby hipotetycznie rozważane jako podstawy wznowienia postępowania. Podane przez wnioskodawcę uchybienie było próbą zakwestionowania prawidłowości procedowania organów wymiaru sprawiedliwości i wyrażały niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia. Podważenie przez wnioskodawcę faktu własnego sprawstwa było już przedmiotem kontroli kasacyjnej oraz wstępnego badania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie IV KO 179/25 i żadna z IV KO 64/26 3 przeprowadzonych przez Sąd Najwyższy procedur nie potwierdziła zasadności twierdzeń skazanego. Sąd Okręgowy dokonał oceny bardzo szerokiego materiału dowodowego zarówno osobowego jak i rzeczowego i ustalił, że R.S. dopuścił się dwóch opisanych szczegółowo w wyroku przestępstw, a Sąd Apelacyjny w wyniku kontroli instancyjnej, po dokonaniu nieznacznej korekty w wyroku skazującym, nie potwierdził zarzutów apelacji w zakresie w jakim negowano sprawstwo R.S. w przestępczym procederze polegającym na udziale w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym i wprowadzaniu do obrotu znacznej ilości narkotyków. W związku ze stwierdzeniem oczywistej bezzasadności wniosku skazanego odmówiono jego przyjęcia bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych w trybie art. 545 § 3 k.p.k. Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [WB] [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 258 § 2 KKart. 545 § 3 KPKart. 56 ust. 3art. 65 KKart. 64 § 1 KKart. 540 § 1 pkt 2§ 2§ 3§ 1§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy