IV KO 75/22

Izba Karna2022-07-14

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd okręgowy może wystąpić do Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie wątpliwości co do wykonania orzeczenia, jeśli nie toczy się postępowanie wykonawcze, a wykonanie postanowienia nastąpiło z chwilą przekazania sprawy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił wystąpienie Sądu Okręgowego w S. bez rozpoznania, uznając je za niemające podstawy prawnej. Nie toczyło się bowiem postępowanie wykonawcze, w którym mógłby mieć zastosowanie art. 13 § 1 k.k.w., a wykonanie postanowienia o przekazaniu sprawy nastąpiło z chwilą jej przekazania. Sąd Okręgowy nie jest organem wykonującym postanowienie wydane na podstawie art. 37 k.p.k.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy przekazał sprawę oskarżonych P. B. i in. Sądowi Okręgowemu w S. Następnie Sąd Okręgowy w S. wystąpił do Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie rozbieżności co do wykonania tego postanowienia. Sąd Najwyższy uznał, że wystąpienie to nie ma podstawy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił wystąpienie Sądu Okręgowego w S. bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 75/22 POSTANOWIENIE Dnia 14 lipca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 14 lipca 2022 r, w sprawie P. B. i in. oskarżonych z art. 258 § 1 k.k. i in. wystąpienia Sądu Okręgowego w S. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do wykonania orzeczenia na podstawie art. 13 § 1 k.k.w. a contrario w zw. z art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wystąpienie Sądu Okręgowego w S. pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia 9 czerwca 2022 r., IV KO 41/22, w wyniku inicjatywy Sądu Okręgowego w K. o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, przekazał sprawę oskarżonego P. B. i innych oskarżonych do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w S.. Sąd ten, postanowieniem z dnia 23 czerwca 2022 r., IV K (…), wystąpił do Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie rozbieżności co do wykonania powołanego wyżej postanowienia Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wystąpienie Sądu Okręgowego w S., jako niemające podstawy prawnej (nie toczy się bowiem w tej sprawie postępowanie wykonawcze, w którym miałby mieć zastosowanie art. 13 § 1 k.k.w.; nadto wykonanie postanowienia z dnia 9 czerwca 2022 r., IV KO 41/22 nastąpiło z chwilą przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu 2 w S. i przesłania temu Sądowi akt sprawy; Sąd ten nie jest organem wykonującym postanowienie wydane na podstawie art. 37 k.p.k., choć niewątpliwie jest Sądem, którego dotyczą skutki tego orzeczenia) oraz zmierzające do kontestowania podjętego przez Sąd Najwyższy rozstrzygnięcia, co jest prawnie niedopuszczalne i procesowo niestosowne, należało pozostawić bez rozpoznania. Sąd Okręgowy w S., zamiast występować do Sądu Najwyższego w ramach obszernego uzasadnienia, powinien skupić się na podjęciu stosownych czynności, wskazanych już uprzednio, zmierzających do dalszego rozpoznania sprawy. W tym stanie rzeczy należało orzec, jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 258 § 1 KKart. 13 § 1 KKart. 37 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy