IV KS 1/24

Izba Karna2024-05-08

Skład orzekający: Małgorzata Bednarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga prokuratora na wyrok sądu odwoławczy uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania, oparta na zarzucie naruszenia art. 437 § 2 k.p.k. poprzez uznanie konieczności ponownego przeprowadzenia przewodu sądowego, może zostać uwzględniona, jeśli sąd odwoławczy wskazał na naruszenie prawa do obrony jako podstawę uchylenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że skarga prokuratora nie zawierała argumentacji mogącej skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku. Kognicja Sądu Najwyższego w postępowaniu wywołanym skargą obejmuje badanie, czy zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza lub czy sąd odwoławczy zasadnie uznał konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości. W sytuacji, gdy sąd odwoławczy wskazał na naruszenie prawa do obrony jako podstawę uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, nie można uznać, że doszło do obrazy przepisów powołanych w skardze.
Stan faktyczny
Prokurator Rejonowy w Bielsku-Białej złożył skargę na wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej, który uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Skarga zarzucała obrazę art. 437 § 2 k.p.k. poprzez uznanie konieczności ponownego przeprowadzenia przewodu sądowego w sytuacji, gdy postępowanie przed sądem pierwszej instancji zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę, uznając ją za bezzasadną.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił oddalić skargę prokuratora i obciążyć Skarb Państwa kosztami postępowania skargowego.

Pełny tekst orzeczenia

IV KS 1/24 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie M. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 maja 2024 r. skargi Prokuratora Rejonowego w Bielsku-Białej na wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej z 5 października 2023 r., sygn. VII Ka 640/23 uchylający wyrok Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z 4 kwietnia 2023 r., sygn. III K 248/23 i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 539 e § 2 k.p.k. postanowił 1. oddalić skargę; 2. kosztami postępowania skargowego obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE M. S. oskarżony został o to, że: 1. w dniu 31 stycznia 2023 roku, w J., woj.[…], zabrał w celu przywłaszczenia mienia rzeczy ruchome w postaci dwóch perfum marki H. 50 ml o wartości 199,99 złotych oraz perfum marki H. 1. 100 ml o wartości 254,99 złotych, powodując w ten sposób straty o łącznej wartości 454,98 złotych na szkodę sklepu R. Sp. z o.o., a następnie bezpośrednio po dokonaniu kradzieży, w celu utrzymania się w posiadaniu zabranych rzeczy grozi interweniującemu IV KS 1/24 2 pracownikowi sklepu A. L. natychmiastowym użyciem przemocy fizycznej oraz uszkodzeniem ciał, a także użył przemocy fizycznej wobec A. L. w ten sposób, że odepchnął go i uderzył łokciem, a także użył przemocy fizycznej wobec K. Z. w ten sposób, że chwycił ją za nadgarstek i odepchnął, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za przestępstwa podobne, tj. kary 3 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej sygn akt IX K 238/17, a zmienionym wy rokiem Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej VII Wydział Karny Odwoławczy sygn. akt VII Ka 995/17, którym połączono m in. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej, IX Wydział Karny z dnia 20 września 2016 roku, sygn. akt IX K 345/16 za czyn z art. 281 k.k. w zw. z art. 283 k.k., karę 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej. IX Wydział Karny z dnia 22 stycznia J)16 roku sygn. akt IX K 223/16 za czyn z art. 278 § 1 k.k. oraz karę 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej, IX Wydział Karny / dnia 30 maja 2017 roku sygn. akt IX K 209/17 za czyn z art. 278 § 1 k.k., którą to karę odbywał w okresie od 20 lipca 2017 roku do dnia 14 lipca 2020 roku tj. o czyn z art. 281 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. 2. w dniu 8 kwietnia 2022 roku, w B., woj. […], po ulicy J. prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki A. o nr rej. S. w stanie nietrzeźwości znajdując się pod wpływem alkoholu mając we krwi 0.55 promila alkoholu etylowego a także środka działającego podobnie do alkoholu równoważnym ze stanem nietrzeźwości w odniesieniu do alkoholu etylowego mając we krwi amfetaminę w stężeniu 79,2 ng/ml, tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k. 3. w dniu 19 czerwca 2022 roku w B., woj. […], prowadził w ruchu lądowym po ulicy R. pojazd mechaniczny w postaci samochodu osobowego marki A. o nr rej. S. znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikami badań na urządzeniach Alkometr A 2.0 I pomiar 0,93 mg/1, II pomiar 0,93 mg. III IV KS 1/24 3 pomiar 0,90mg/l, IV pomiar 0 80 mg/1 zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu oraz AloQuant 6020 plus I pomiar 1,14 mg/1, II pomiar 1,03 mg 1 zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178 a § 1 k.k. 4. w dniu 17 czerwca 2022 roku w B., woj. […], prowadził w ruchu lądowym po ulicy M. pojazd mechaniczny w postaci samochodu osobowego marki A. o nr rej. […] znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem powyżej 0,5 promila zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k. Sąd Rejonowy w Bielsku – Białej, wyrokiem z 4 kwietnia 2023 r., sygn. III K 248/23, uznał oskarżonego winnym popełnienia: 1. zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 1 i za ten czyn na mocy art. 281 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; , 2. zarzucanych mu czynów opisanych w pkt 2-4 części wstępnej wyroku, których dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw, i za to na mocy art. 178 a § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, W kolejnym punkcie wyroku Sąd Rejonowy powołując się na treść art. 91 § 2 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone w pkt I i II i w ich miejsce wymierzył mu jedną karę łączną w wymiarze 2 (dwóch) lat i 11 (jedenastu) miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet wymierzonej kary łącznej sąd a quo zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności a nadto orzekł na rzecz pokrzywdzonego obowiązek naprawienia szkody i środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 6 lat, a także świadczenie pieniężne w oparciu o przepis art. 43a § 2 k.k. Od powyższego wyroku apelację złożył obrońca oskarżonego M. S. , któremu to wyrokowi zarzucił mającą wpływ na jego treść obrazę przepisów postępowania, a mianowicie: IV KS 1/24 4 1. art. 350 § 2 pkt 2) k.p.k. poprzez niewskazanie w pisemnym zarządzeniu o wyznaczeniu rozprawy głównej obrońcy, którego należało zawiadomić o jej terminie i w konsekwencji niezawiadomienie obrońcy oskarżonego o wyznaczeniu rozprawy głównej; 2. art. 79 § 1 pkt 3) i 4) k.p.k. poprzez pozbawienie oskarżonego obrońcy na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2023 r., a także na posiedzeniu w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztu w dniu 24 marca 2023 r., podczas gdy w postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy jego zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem nie była w czasie popełnienia tego czynu wyłączona lub w znacznym stopniu ograniczona lub zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy stan jego zdrowia psychicznego pozwala na udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny Formułując powyższe zarzuty obrońca wniósł o zwrócenie się do […] Centrum Psychiatrii – O. o dokumentację medyczną oskarżonego i na jej podstawie oraz badaniu oskarżonego o przeprowadzenie dowodu z opinii o jego stanie zdrowia psychicznego celem stwierdzenia poczytalności oskarżonego w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu, jak i jego aktualnego stanu zdrowia psychicznego oraz wskazania czy stan ten pozwala oskarżonemu na udział w postępowaniu i na prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny. Podnosząc powyższe zarzuty oraz składając przytoczony wyżej wniosek – obrońca w oparciu o przepis art. 427 § 1 k.p.k. w zw. z art. 437 k.p.k. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z 5 października 2023 r., sygn. VII Ka 640/23, Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej uchyli zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonego M. S. przekazał Sądowi Rejonowemu w Bielsku-Białej do ponownego rozpoznania. Skargę na powyższy wyrok złożył Prokurator Rejonowy w Bielsku-Białej, któremu to IV KS 1/24 5 wyrokowi zarzucił: obrazę przepisu prawa procesowego, a to przepisu art. 437 § 2 k.p.k. mającej wpływ na treść orzeczenia polegający na uchyleniu przez Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej, VII Wydział Kamy Odwoławczy wyroku Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej, III Wydział Kamy z dnia 4 kwietnia 2023 roku wydany w sprawie o sygn. akt III K 248/23 i przekazanie w całości Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania ze względu na stwierdzenie konieczności ponownego przeprowadzenia przewodu sądowego w całości, podczas gdy w realiach sprawy taka przesłanka przekazania sprawy do ponownego rozpoznania nie zachodzi ze względu na przeprowadzenie przez Sąd I instancji postępowania w zakresie ograniczonym zgodnie z regułami wynikającymi z art. 387 § 1 k.p.k. i brak powodów, dla których postępowanie sądowe wymagałoby powtórnego przeprowadzenia. Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Bielsku- Białej do ponownego rozpoznania. Odpowiedź na powyższą skargę złożył obrońca oskarżonego, który wniósł o jej oddalenie. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Wywiedziona przez prokuratora skarga nie zawierała argumentacji mogącej skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku. Zgodnie z art. 539a § 3 k.p.k. skarga od wyroku sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia art. 437 k.p.k. lub z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k. Kognicja Sądu Najwyższego w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi obejmuje badanie czy w danej sprawie, na etapie postępowania przed sądem pierwszej lub drugiej instancji, zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza (art. 439 § 1 k.p.k.) albo IV KS 1/24 6 czy sąd odwoławczy zasadnie uznał, że ma miejsce wypadek wskazany w art. 454 k.p.k. czy też konieczne jest przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Autor skargi wywodzi, iż podstawą wydania wyroku o charakterze kasatoryjnym nie była żadna ze wskazanych w ww. przepisie przesłanek. Nie można się jednak zgodzić z przedstawionym przez skarżącego stanowiskiem. Z treści uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego wynika bowiem, że sąd ten wydając wyrok objęty skargą wskazał na konieczność powtórzenia w całości postępowania dowodowego, która wynikała z naruszenia podstawowych gwarancji oskarżonego, a więc prawa do obrony, które nastąpiło na etapie rozpoznania sprawy oskarżonego przez Sąd I instancji. Ta konstatacja sądu odwoławczego była wystarczającym powodem do uchylenia wyroku Sądu Rejonowego i tym samym przeprowadzenie na nowo przewodu sądowego w całości, zwłaszcza w kontekście braku udziału obrońcy w rozprawie głównej na skutek niezawiadomienia jego terminie rozprawy. W konsekwencji uznać należało, że nie doszło do obrazy powołanych w skardze przepisów, wobec czego - nie znajdując również podstaw do orzekania poza granicami skargi - Sąd Najwyższy orzekł o jej oddaleniu (art. 539e § 2 k.p.k.). [J.J.] [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 539art. 281 KKart. 283 KKart. 278 § 1 KKart. 64 § 1 KKart. 178a § 1 KKart. 178art. 91 § 1 KKart. 91 § 2 KKart. 43a § 2 KKart. 350 § 2 pkt 2art. 79 § 1 pkt 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy