IV KZ 1/20

Sygn. akt IV KZ 1/20 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie A. W., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 30 stycznia 2020 r., zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie sędziego Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt IV KO 100/19, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt IV K (…), p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE A. W. złożył w Sądzie Najwyższym wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt IV K (…). Postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2019 r. wyznaczony został dla wnioskodawcy adwokat z urzędu, który w opinii prawnej i piśmie nadanym w placówce pocztowej w dniu 25 października 2019 r. stwierdził brak podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie. Z tego względu zarządzeniem z dnia 29 października 2019 r. A. W. został wezwany do przedłożenia wniosku o wznowienie postępowania, sporządzonego przez adwokata z wyboru w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania (co nastąpiło 12.11.2019 r.) pod rygorem uznania wniosku za bezskuteczny. Poinformowano go także o tym, że Sąd Najwyższy nie ma obowiązku wyznaczania kolejnego adwokata z urzędu w celu wymuszenia złożenia 2 wniosku o wznowienie postępowania. Po upływie ww. terminu sędzia Sądu Najwyższego zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt IV KO 100/19, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braku formalnego przez jego sporządzenie i podpisanie przez obrońcę ustanowionego z wyboru. Od tego zarządzenia zażalenie do Sądu Najwyższego złożył A. W. , który podnosząc zarzut błędu w ustaleniach faktycznych oraz lakonicznej oceny materiału dowodowego, wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przyjęcie wniosku o wznowienie postępowania oraz nadanie mu biegu. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. W realiach procesowych rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości fakt, że A. W. , pomimo otrzymania stosownego wezwania, nie uzupełnił braku formalnego wniosku o wznowienie przez jego sporządzenie i podpisanie przez pełnomocnika profesjonalnego, a to ta okoliczność o charakterze formalnym była podstawą wydania zaskarżonego zarządzenia. Należy podkreślić, że w toku kontroli instancyjnej przedmiotowej decyzji procesowej nie podlega badaniu płaszczyzna merytoryczna, związana z zasadnością samego wniosku o wznowienie postępowania ani też jakość opinii obrońcy z urzędu stwierdzającego brak podstaw do wznowienia postępowania. Z tego względu argumentacja dotycząca tych zagadnień nie mogła przynieść oczekiwanego przez autora zażalenia skutku. W kontekście braku ustosunkowania się do wniosku o ponowne wyznaczenie obrońcy z urzędu należy zauważyć, że minimalny standard gwarancyjny, polegający na analizie akt sprawy przez obrońcę z urzędu w kontekście podstaw wznowieniowych został w niniejszej sprawie spełniony, zaś już w wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wznowienie A. W. został poinformowany o tym, że Sąd Najwyższy nie ma obowiązku wyznaczania kolejnego adwokata z urzędu. Nie ma też powinności ustosunkowania się do takiego wniosku w drodze decyzji procesowej. Warto pamiętać, że odmowa 3 przyjęcia wniosku o wznowienie nie stanowi przeszkody do jego ponownego złożenia w sposób odpowiadający wymogom formalnym tego rodzaju pisma procesowego. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.