IV KZ 1/24

IV KZ 1/24 POSTANOWIENIE Dnia 30 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 lipca 2024 r., wniosku J. J. na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić UZASADNIENIE W dniu 9 lutego 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanego J.J. , w którym skazany powołał się na treść art. 29 § 7 ustawy o Sądzie Najwyższym. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek skazanego, który został zarejestrowany pod sygn. KRI 371, nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Podstawą wyłączenia sędziego, jako iudex suspectus, może być każda okoliczność, jeśli tylko uzasadnia wątpliwość co do bezstronności sędziego, którą należy rozumieć zarówno jako subiektywne odczucie IV KZ 1/24 2 sędziego, jak i jego bezstronność w odbiorze zewnętrznym opartą na zobiektywizowanych przesłankach i analizowaną przez odwołanie się do oceny sytuacji dokonanej przez przeciętnego, rozsądnie rozumującego obserwatora procesu (zob. np. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 stycznia 1999 r., K 1/98, OTK-A 1999, z. 1, poz. 3; wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., SK 19/02, OTK-A 2004, z. 7, poz. 67; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., I KZP 9/07, OSNKW 2007, z. 5, poz. 39; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2009 r., III KK 257/08, LEX nr 532400; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2009 r., IV KK 380/08, LEX nr 491543). Uwzględniając utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazać należy, że skazany w żadnym zakresie nie wykazał istnienia przesłanek do zastosowania instytucji wyłączenia, określonej w art. 41 § 1 k.p.k. Nie podniesiono w przedmiotowej sprawie żadnych okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziów Sądu Najwyższego: Tomasza Artymiuka, Marka Pietruszyńskiego, Andrzeja Stępki oraz Włodzimierza Wróbla. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. [J.J.] [ał]