IV KZ 11/22

Sygn. akt IV KZ 11/22 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 maja 2022 r. w sprawie G. D. skazanego za czyny z art. 62 ust. 2 w zw. z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 marca 2022 r., sygn. akt XXIII WKK […] p o s t a n o w i ł utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 marca 2022 r. Sąd Okręgowy w K., sygn. akt XXIII WKK […] nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanego G. D. o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku tego Sądu z dnia 23 listopada 2021 r., wydanego w sprawie XXIII Ka […]. Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca skazanego, z tym, że w części wstępnej tego środka odwoławczego wadliwie wskazał datę wydania wyroku przez Sąd Okręgowy, którego kasacja o przywrócenie terminu do złożenia której wystąpił dotyczy, podając, iż było to w dniu 9 marca 2022 r, podczas, gdy wyrok ten został wydany w dniu 23 listopada 2021 r. Skarżący zarzucił temu orzeczeniu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, a mogący mieć wpływ na jego treść, poprzez bezzasadne przyjęcie, że skoro obrońca zapoznał się niejako 2 przypadkiem z treścią uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego w niniejszym czasie Sąd uznał, że okoliczność ta oznacza skuteczne doręczenia obrońcy wyroku wraz z uzasadnieniem, gdy tymczasem wyraźnie z pisma obrońcy wynikało, że doręczenie powinno nastąpić pod adres kancelarii przy ul. F. […], […] K., a nie pod adres ul. F. [X.], [Y.] K.- odbiór błędnie nadanego pisma nie może być poczytany za jego skuteczne doręczenie , a tego typu domniemanie stanowi przerzucenie odpowiedzialności za prawidłowe doręczenie pisma z nadawcy na odbiorcę, który przecież mógł zwrócić nadaną przesyłkę jako błędnie doręczoną, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie i wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia (tak określił skarżone przez siebie orzeczenie) poprzez przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt XXIII Ka […] wraz z ponownym wniesieniem kasacji w niniejszej sprawie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Podniesiony w nim zarzut jest w sposób oczywisty niesłuszny. Wykazanie powodów takiej jego oceny należy poprzedzić przypomnieniem sekwencji zdarzeń (faktycznych i procesowych), które poprzedziły złożenie przez obrońcę skazanego przedmiotowego wniosku. Dopiero bowiem w ich świetle należy rozważać zasadność zawartych w nim twierdzeń i – w konsekwencji – trafność, czy jej brak - zaskarżonego postanowienia. Nie ulega zatem wątpliwości, że G. D. był obecny wraz ze swoim obrońcą radcą prawnym M. T. na rozprawie odwoławczej w dniu 23 listopada 2021 r. na której Sąd Okręgowy ogłosił wyrok, utrzymujący w mocy wyrok Sądu I instancji i został „pouczony o treści art. 457 § 2 k.p.k”. W dniu 1 grudnia 2021 r. do tego Sądu wpłynął wniosek obrońcy M. T. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 23 listopada 2021 r. zapadłego w sprawie skazanego. W dniu 27 grudnia 2021 r. do Sądu Rejonowego w K. wpłynął wniosek radcy prawnego M. T. o wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności wobec skazanego do czasu rozpoznania wniosku o odroczenie wykonania kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W piśmie tym w nagłówku obrońca wskazał jako adres dla doręczeń [Y.] 3 K., ul. F. [X.], zaś w dalszej treści tego pisma podał, że G. D. jest reprezentowany przez obrońcę radcę prawnego M. T. z Kancelarii Prawniczej T. i Partnerzy Kancelaria Radców Prawnych ul. F. […] , […] K. (k.189). W dniu 4 stycznia 2022 r. Sąd Rejonowy wysłał na adres F. [X.] wezwanie dla radcy M. T. do usunięcia braków formalnych wniosku o odroczenie wykonania kary. Pismem z dnia 24 stycznia 2022 r. obrońca braki te uzupełnił, pismo to zawiera takie same wskazanie adresu dla doręczeń jak to poprzednie, przy czym w każdym następnym do obrońcy na ten adres wysyłanym ten adres dla doręczeń tak był wskazany (por.k.221,231,235,237,242,260,275,291).Równocześnie z dowodu w postaci elektronicznego pokwitowania odbioru przesyłki (k.297) wynika, że wysłano radcy prawnemu M. T., Kancelaria Adwokacka ul F. [X.] [Y.] K. odpis wyroku Sądu Okręgowego z uzasadnieniem, który to osobiście mu doręczono (po dwukrotnym jego awizowaniu) w dniu 4 stycznia 2022 ), co on potwierdził własnoręcznym, pełnym i czytelnym podpisem (k.297).Nie ulega zatem najmniejszej wątpliwości, że od tej daty rozpoczął swój bieg 30 - to dniowy termin do wniesienia kasacji od wspomnianego wyroku Sądu Okręgowego, któremu obrońca uchybił wnosząc kasację do Sądu Okręgowego nazwana skargą w dniu 8 lutego 2022 r. Dodać przy tym należy, iż także w tym piśmie procesowym jest wskazany jako adres do doręczeń: ul F. [X.], a więc ten na który wysłano obrońcy odpis wyroku z uzasadnieniem i które mu (po dwukrotnym awizowaniu, co też znamienne) na ten adres doręczono. Nadto sam obrońca w pełnomocnictwie, od G. D., które przedłożył do akt sprawy jako adres do doręczeń wskazał ul. F. [X.] (k.146) (podobnie jak i w apelacji – k.163), a we wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego wprost tego adresu do odbioru korespondencji nie odwołał, co więcej niewątpliwie w tym okresie nadal z niego korzystał. Przy tak stwierdzonych okolicznościach brak jest więc racjonalnych i normatywnych. podstaw do podważania słuszności wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu stanowiska o tym, że uchybienie przez obrońcę zawitego terminu do złożenia kasacji nastąpiło z przyczyn od niego zależnych. Poza sporem jest wszak to, że doręczono mu odpis wyroku sądu odwoławczego z uzasadnieniem w dniu 4 stycznia 2022 r. i była to czynność procesowo skuteczna, skoro sam ją potwierdził. Autor zażalenia w swoich rozważaniach nadto pomija dwie kwestie, które też nie są 4 bez znaczenia dla oceny prezentowanego przez niego stanowiska. Po pierwsze to, że przepis art. 142 k.p.k. wprowadza domniemanie doręczenia pisma procesowego osobie w przypadku jej oświadczenia, że pismo to otrzymała. To oświadczenie osoby, dla której pismo było przeznaczone, jest równoznaczne z doręczeniem, mimo że nie zostały zachowane przepisy ustawy. Po drugie, uregulowanie zawarte w § 1 art. 126 k.p.k. wymaga istnienia przyczyn usprawiedliwiających dokonanie przez stronę czynności procesowej po upływie terminu. Do przyczyn tych przepis zalicza wystąpienie okoliczności „niezależnych” od strony, a więc takich, których strona nie mogła usunąć i dokonać wymaganej przez prawo czynności we właściwym czasie. Ocena, czy „niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych”, powinna opierać się na kryteriach obiektywnych. Dokonując jej w ten sposób nie można podzielić stanowiska skarżącego, iż in concreto tak rzeczywiście było, Gdyby faktycznie niedochowanie przez niego terminu do złożenia kasacji (pomijając okoliczności przywołane wyżej) wynikało tylko z tego, że nie uznał on skuteczności doręczenia mu w dniu 4 stycznia 2022 r. odpisu wyroku sądu odwoławczego z uzasadnieniem, to przecież świadomy zaistnienia tych wszystkich zaszłości (w tym własnoręcznego potwierdzenia doręczenia mu tej przesyłki po jej wcześniejszym dwukrotnym awizowaniu), które wystąpiły, a także konsekwencji związanych z tym faktem doręczenia dla określenia terminu w ciągu którego mógł on wnieść kasację, niezwłocznie zakwestionowałby w sądzie tą czynność doręczenia i możliwość traktowania tej daty w której nastąpiła, jako początku biegu terminu do złożenia kasacji. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy, nie znajdując podstaw do jego zmiany. a.s.