IV KZ 18/23

IV KZ 18/23 POSTANOWIENIE Dnia 2 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Igor Zgoliński SSN Paweł Kołodziejski w sprawie J. J. skazanego z art. 252 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 sierpnia 2023 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2023 r., sygn. akt IV KO 5/23 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Najwyższy, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., odmówił J. J. przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w K. z 27 września 2018 r., sygn. akt II AKa 303/18, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w G. z 30 kwietnia 2018 r., sygn. akt V K 148/17, którym został on skazany na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, wobec jego oczywistej bezzasadności. Na to postanowienie zażalenie złożył skazany, który nie zgodził się z jego treścią i zarzucił, iż postanowienie to zostało wydane wbrew obowiązującym przepisom oraz Konstytucji RP. IV KZ 18/23 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie jest zasadne. Zgodnie z art. 545 § 3 k.p.k., sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 (adwokata, radcę prawnego, radcę Prokuratorii Generalnej RP) bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. Przewidziana w tym przepisie możliwość odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania będzie mieć miejsce zarówno w sytuacji, w której wniosek pochodzi od strony postępowania, w tym skazanego, który sporządził go bez zachowania wymogów z art. 545 § 2 k.p.k., lecz żaden z podniesionych w jego treści powodów, nie mieści się w katalogu przesłanek z art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k., jak również wówczas, gdy jego autor w ogóle nie wskazał żadnej z okoliczności warunkującej wniosek o wznowienie, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Trafnie zatem ustalił Sąd Najwyższy w zaskarżonym postanowieniu, że wniosek skazanego, poza oczekiwaniem na wyznaczenie obrońcy z urzędu i postulatem przeprowadzenia kolejnej globalnej kontroli odwoławczej wydanych wobec niego orzeczeń, pozbawiony został argumentów mieszczących się w katalogu przesłanek wznowienia z Rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego. Wskazać także należy, że postępowanie wznowieniowe nie służy ponownej weryfikacji dowodów, ustaleń faktycznych czy ocen prawnych, które przeprowadzono w zwykłym toku instancji. Uruchomienie tego nadzwyczajnego środka może mieć bowiem jedynie miejsce w sytuacji wskazania – przez autora wniosku - konkretnych i poddających się weryfikacji faktów oraz dowodów potwierdzających, że dotychczasowe rozstrzygnięcie było wadliwe, doszło do niesłusznego skazania, co dopiero uzasadnia ponowione postępowania. IV KZ 18/23 3 Takich argumentów nie zawiera natomiast wniosek J. J., gdyż brak w nim jakichkolwiek racjonalnych podstaw do merytorycznego badania warunków wznowienia, co musiało skutkować odmową jego przyjęcia z pominięciem właśnie procedury uzupełnienia jego braków formalnych, w tym przede wszystkim wyznaczania obrońcy z urzędu. Skarżący w zażaleniu nie przedstawił żadnych racjonalnych argumentów mogących skutecznie podważyć rozstrzygniecie Sądu Najwyższego, a nie są nimi z pewnością bezpodstawne zarzuty pod adresem orzekającego w tej sprawie sędziego. Z tych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia. [as] (EF)