IV KZ 24/13

Sygn. akt IV KZ 24/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie A. W. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 maja 2013r., zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 4 marca 2013r. o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zażalenie wnioskodawcy nie mogło zostać uwzględnione. W dniu 23 października 2012r. wnioskodawca złożył samodzielnie sporządzony wniosek o wznowienie postępowania. Zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2013r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego wezwał A. W. do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku poprzez sporządzenie i podpisanie go przez adwokata. Wnioskodawca w zakreślonym terminie braków tych nie uzupełnił. Zarządzeniem z dnia 4 marca 2013r. Przewodniczący Wydziału odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. W zażaleniu na to zarządzenie wnioskodawca wskazał, że wnosi o przyjęcie swojego wniosku w takiej formie, jak go sporządził, gdyż nie stać go na opłacenie adwokata. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia wnioskodawcy. Zgodnie z dyspozycją art. 545§2 k.p.k. wniosek o wznowienie 2 postępowania powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. Stwierdzić zatem należy, że Sąd Apelacyjny wydając zaskarżone zarządzenie postąpił w zgodzie z normującymi omawianą kwestię przepisami procesowymi. Powyższe powoduje, że tak sformułowane zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Jednocześnie zauważyć należy, że odmowa przyjęcia wniosku nie wywołuje dla wnioskodawcy żadnych dalej idących negatywnych skutków, gdyż w każdym czasie będzie mógł złożyć nowy wniosek o wznowienie postępowania, o ile tylko będzie on wolny od wad formalnych. Wskazać też wypada, że pomoc pełnomocnika, w postępowaniu karnym, nie zawsze wiąże się z poniesieniem stosownych kosztów, można wszak, po spełnieniu odpowiednich warunków wskazanych w ustawie, ubiegać się o ustanowienie takiego pełnomocnika z urzędu. Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł, jak na wstępie.