IV KZ 25/23

PostanowienieIzba Karna2023-07-19

Skład orzekający: Tomasz Artymiuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia osobiście złożonej skargi na wyrok sądu odwoławczego jest prawidłowe, jeśli oskarżony argumentuje, że nie mógł dochować terminu z powodu opóźnień w doręczeniu korespondencji przez administrację aresztu i ograniczonego kontaktu z obrońcą?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie, uznając, że przekroczenie terminu do wniesienia skargi na wyrok sądu odwoławczego było bezsporne. Argumenty oskarżonego dotyczące opóźnień w doręczeniu korespondencji przez administrację aresztu i ograniczonego kontaktu z obrońcą nie stanowiły podstawy do podważenia decyzji procesowej, zwłaszcza gdy istniały dowody na możliwość kontaktu z obrońcą i otrzymanie przez niego odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Stan faktyczny
Oskarżony P. H. złożył osobiście skargę na wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach, przekraczając termin do jej wniesienia. Zastępca Przewodniczącego Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia tej skargi. Oskarżony wniósł zażalenie, argumentując, że opóźnienia w doręczeniu korespondencji przez administrację aresztu oraz ograniczony kontakt z obrońcą uniemożliwiły mu dochowanie terminu. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na zarządzenie o odmowie przyjęcia skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w Katowicach o odmowie przyjęcia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

IV KZ 25/23 POSTANOWIENIE Dnia 19 lipca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie P. H. (H.) oskarżonego z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 lipca 2023 r., zażalenia oskarżonego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 maja 2023 r., sygn. akt II AKa 252/22, w przedmiocie odmowy przyjęcia osobiście złożonej przez P. H. skargi na wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 4 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKa 252/22, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE W dniu 4 kwietnia 2023 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach wydał wyrok w sprawie o sygn. akt II AKa 252/22, którym m.in. uchylił pkt 1 wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 16 marca 2016 r., sygn. akt XVI K 223/21 (uniewinnienie od czynów zarzucanych w pkt I i II aktu oskarżenia kwalifikowanych odpowiednio z art. 53 ust. 2 oraz z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii) i przekazał w tej części sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W pozostałym zakresie – z modyfikacjami dotyczącymi pkt 4, 5 i 8 wyroku sądu meriti oraz orzeczeniu kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności – wyrok ten utrzymano w mocy. IV KZ 25/23 2 Obrońca oskarżonego P. H. złożył w terminie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony obrońcy w dniu 11 maja 2023 r. (k. 1622, t. VIII). W dniu 18 maja 2023 r. upłynął zatem termin do wniesienia skargi od wyroku Sądu odwoławczego. W dniu 19 maja 2023 r. oskarżony P. H. złożył w administracji Aresztu Śledczego w Katowicach pismo zatytułowane „Skarga na wyrok sądu odwoławczego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę w części do ponownego rozpoznania wraz z wnioskami”. Zarządzeniem z dnia 25 maja 2023 r., sygn. akt II AKa 252/22, Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Katowicach odmówił przyjęcia osobiście złożonej przez P. H. skargi. Zażalenie na to zarządzenie z zachowaniem terminu przewidzianym przepisami Kodeksu postępowania karnego wniósł P. H.. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazał, że odpis wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 4 kwietnia 2023 r. otrzymał przebywając w Areszcie Śledczym w K. od swojego obrońcy po upływie terminu, na wniesienie skargi na wyrok sądu odwoławczego. Co więcej, gdyby korespondencja od obrońcy, która wpłynęła do Aresztu Śledczego w dniu 18 maja 2023 r., została mu przekazana przez administrację w tym samym dniu to wówczas mógłby dochować wszystkich stosownych terminów. Ponadto oskarżony argumentował, że jego kontakt z obrońcą, wobec faktu, że przebywa w Areszcie Śledczym, jest ograniczony. Jednocześnie zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia skargi na wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Kontrola przeprowadzona przez Sąd Najwyższy nie pozwoliła na stwierdzenie uchybień w postępowaniu Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w Katowicach. Bezsporne jest w realiach analizowanej sprawy, że doszło do przekroczenia terminu do wniesienia skargi na wyrok sądu odwoławczego. Trafnie zatem Zastępca Przewodniczącego Wydziału, odmówił IV KZ 25/23 3 przyjęcia wniesionego przez oskarżonego środka odwoławczego (art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 539 f k.p.k.). Odnosząc się z kolei do wskazywanych w treści zażalenia okoliczności, które miałyby usprawiedliwiać niedotrzymanie terminu zawitego to fakt, że skarżący nie potrafi skutecznie komunikować się z obrońcami nie może stanowić podstawy do podważenia wydanej decyzji procesowej. Zwłaszcza biorąc pod uwagę, że – tak jak to miało miejsce w badanej sprawie – jeden z obrońców oskarżonego (adw. Konrad Kras) otrzymał odpis wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem. Co więcej, na kartach 1555-1557, t. VIII zalega korespondencja zainicjowana przez skarżącego, w ramach której Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Katowicach poinformował P. H. o obowiązywaniu zarządzenia o wyrażeniu zgody na rozmowy telefoniczne z adw. O. L.. Pismo to zostało doręczone adresatowi w dniu 14 kwietnia 2023 r. (k. 1576, t. VIII). Skazany miał zatem możliwość kontaktu z obrońcą i ustalenia postępowania w związku z wydanym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach. W aktach sprawy znajduje się także zarządzenie z dnia 4 kwietnia 2023 r. o wyrażeniu zgody na widzenie z adw. O. L. (k. 1539, t. VIII). Mając zatem na względzie podniesione przez skarżącego w środku odwoławczym okoliczności, należy stwierdzić, że pozostają one bez znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego zarządzenia. Jednocześnie wobec sformułowanego w ostatnim akapicie zażalenia skarżącego, wniosku o przywrócenie terminu na złożenie skargi oraz wcześniejszej argumentacji wyżej wymienionego co do przyczyn niedochowania terminu zawitego, należy poddać pod rozwagę sądu odwoławczego jego ewentualne rozpoznanie po zwrocie akt sprawy z Sądu Najwyższego. Kierując się przedstawionymi wyżej względami zaskarżone zarządzenie utrzymano w mocy. [K.K.] [ł.n] IV KZ 25/23 4

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 53 ust. 2art. 437 § 1 KPKart. 54 ust. 1art. 429 § 1 KPKart. 530 § 2 KPKart. 539§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 27.07.2026. · PDF źródłowy