IV KZ 42/16

Sygn. akt IV KZ 42/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30 września 2016 r. w sprawie S. J. oskarżonego z art. 278 § 2 kk i innych zażalenia S. J. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt IX Ka (…) o odmowie przywrócenia terminu zawitego do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 maja 2016r., sygn. akt IX Ka (…) p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Niezależnie od argumentacji przedstawionej przez Sąd Okręgowy w K. w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia o nieuwzględnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu uzasadnienia wyroku, a także od zarzutów zawartych w zażaleniu na to orzeczenie, Sąd Najwyższy miał obowiązek, wynikający z treści przepisu art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 40 § 3 k.p.k., uchylić zaskarżone postanowienie. Jak wynika z przepisu art. 40 § 3 k.p.k. sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia zaskarżonego w trybie kasacji nie może orzekać co do kasacji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego oznacza to, że wymieniony sędzia 2 jest wyłączony od orzekania zarówno w przedmiocie merytorycznej zasadności skargi kasacyjnej wniesionej od wskazanego orzeczenia, jak i to, iż nie może on wydawać jakichkolwiek rozstrzygnięć „co do tej kasacji", a zatem także tych, które dotyczą formalnych warunków jej dopuszczalności i których skutkiem może być niedopuszczenie do merytorycznego rozpoznania kasacji (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 sierpnia 1996 r., V KZ 27/96, OSNKW 1996, z. 9 – 10, poz. 64; z dnia 14 maja 1995 r., V KKN 325/96, OSNKW 1997, z. 9 – 10, poz. 71). Należy także podkreślić, że sformułowanie orzekania „co do kasacji” obejmuje swoim zakresem także te rozstrzygnięcia, które pozostają w ścisłym związku z wydaniem decyzji procesowych odnośnie dopuszczalności tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, w tym też rozstrzygnięcia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 lutego 2007 r., IV KZ 12/07 i z dnia 30 sierpnia 2007 r., IV KZ 82/07). W rozpoznawanej sprawie wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 maja 2016 r. zapadł w składzie z udziałem Sędziego Sądu Okręgowego W. A. (k. 5476). Ten sam Sędzia brał udział w wydaniu zaskarżonego zażaleniem postanowienia o nieuwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wymienionego wyżej wyroku z dnia 12 maja 2016 r. (k. 5521 – 5521 v). Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak w postanowieniu.