IV KZ 59/20

Sygn. akt IV KZ 59/20 POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie z wniosku R. K. o wznowienie postępowania po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 listopada 2020 r., zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie sędziego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 11 września 2020 r., sygn. akt II AKo (…), p o s t a n o w i ł utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy. UZASADNIENIE R.K. wystąpił z wnioskiem do Sądu Apelacyjnego w (…) o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w T. w sprawie o sygn. akt II Ka (…). Zarządzeniem z dnia 30 marca 2020 r. wyznaczono wnioskodawcy obrońcę z urzędu w osobie adwokata S. N. w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 24 lipca 2020 r. wyznaczony obrońca poinformował Sąd, iż nie stwierdził podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania (k – 26). Do pisma tego dołączona została opinie prawna, którą obrońca przesłał także wnioskodawcy ( k – 27 – 29). W związku z tym, zarządzeniem z dnia 30 lipca 2020 r. wezwano R. K. do uzupełnienia w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia braku formalnego przez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie postępowania przez ustanowionego z wyboru adwokata albo radcę prawnego, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku (k – 32). W reakcji na to zarządzenie wnioskodawca wniósł o 2 zmianę dotychczasowego obrońcy z urzędu podnosząc, że nie ma do niego zaufania i kwestionuje sporządzoną przez niego opinię. Podkreślił nadto, że w jego ocenie istnieją podstawy do wznowienia postępowania karnego, a obrońca z urzędu działa na jego niekorzyść (pisma z dnia 5 i 8 czerwca 2020 r. - odpowiednio karty – 36 i 34). Zarządzeniem z dnia 11 września 2020 r. w sprawie o sygn. akt II AKo (…), sędzia Sądu Apelacyjnego w (…) odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania podnosząc, że w wyznaczonym terminie wnioskodawca nie uzupełnił braku formalnego pisma procesowego, a brak było podstaw do wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu. Zarządzenie to zaskarżone zostało zażaleniem wnioskodawcy, w którym ponownie podniesiono, że wyznaczony obrońca nie był kompetentny, działał na szkodę wnioskodawcy, z którym się nie konsultował, a odmowa wyznaczenia innego obrońcy była niesłuszna. Skarżący stwierdził nadto, że w jego ocenie istnieją podstawy do wznowienia postępowania, co próbował wykazać w uzasadnieniu zażalenia. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek o wznowienie postępowania karnego jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia służącym od prawomocnego orzeczenia kończącego postępowania, co oznacza, że – podobnie jak w wypadku kasacji – przesłanki jego dopuszczalności, formalne i merytoryczne, muszą być wykładane ściśle. Zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k., wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego. Wnioskodawcy wyznaczono adwokata z urzędu w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Nie oznacza to jednak, że wyznaczony obrońca jest zobowiązany do sporządzenia i podpisania takiego pisma procesowego. Stosownie do art. 84 § 3 k.p.k. obrońca wyznaczony w postępowaniu o wznowienie postępowania powinien sporządzić i podpisać wniosek o wznowienie albo poinformować sąd na piśmie, że nie stwierdził podstaw do wniesienia takiego wniosku. Oznacza to, że obrońca, będący podmiotem fachowym, decyduje o tym czy istnieją podstawy do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania i nie jest w tym zakresie związany stanowiskiem skazanego. Ze znajdującej się w aktach 3 sprawy opinii wynika, że obrońca zapoznał się z aktami sprawy i dokumentami nadesłanymi przez skazanego oraz wziął pod uwagę argumenty przedstawione przez skazanego na widzeniu i zawarte w piśmie skazanego adresowanym do adwokata. W opisanej sytuacji, zważywszy nadto na wskazywane w opinii powody odmowy sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, zarzuty skarżącego kwestionujące kompetencję obrońcy i podnoszące działanie na niekorzyść skazanego są nietrafne, nie uzasadniają także żądania wyznaczenia innego obrońcy z urzędu. Zważywszy, że R. K. w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych swojego wniosku o wznowienie postępowania, trafnie i zgodnie z art. 545 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i 120 § 2 k.p.k. odmówiono jego przyjęcia. Na koniec należy zauważyć, że rozstrzygnięcie to nie pozbawia skazanego możliwości wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Konieczne jest jednak sporządzenie i podpisanie takiego wniosku przez obrońcę będącego adwokatem albo radcą prawnym i uiszczenie opłaty w kwocie 150 złotych.