KO 447/51

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia S. Kurowski (sprawozdawca); Sędziowie: E. Merz, M. Szerer; Prokurator: J. Markowicz.SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym w sprawie Kazimierza K. w przedmiocie zatarcia skazania, po wysłuchaniu wniosku Prokuratora, na podstawie art. 390 k.p.k. postanowił na przedstawione przez Sąd Wojewódzki dla Województwa Warszawskiego pytanie prawne:Czy Sąd polski władny jest w sprawie osądzonej przez Sąd zagraniczny dokonać zatarcia skazania? odpowiedzieć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneZatarcie skazania, analogicznie do przywrócenia praw skazanemu, ma na celu stwierdzenie, iż wobec nienagannego prowadzenia się skazanego nie powinien on ponosić nadal konsekwencji wymierzonej mu w przeszłości kary. Można je uważać za zlikwidowanie ostatecznej dolegliwości, jaka ciąży na skazanym w związku z wymierzoną mu przez sąd karą.Brak podstaw, aby wydawanie tak doniosłych życiowo postanowień usuwać spod kompetencji sądów polskich i pozostawiać je sądom zagranicznym. Przemawia za tym zasada nakazująca zawsze, ilekroć to tylko możliwe, dawanie pierwszeństwa prawu ojczystemu (lex patriae) przed prawem obcym.Polska Ludowa posiada dzisiaj tak odmienne zasady ustrojowe, a w konsekwencji kryteria tak różne od kryteriów, jakimi kieruje się sądownictwo i polityka kryminalna państw kapitalistycznych - (a w praktyce chodzi o wyroki wydawane przez sądy tych państw w ogóle, jak i w przypadku, który rozpatruje obecnie Sąd Najwyższy) - iż niesłusznym i nieracjonalnym byłoby uzależnienie przywrócenia pełni praw obywatelom polskim od orzeczeń tych sądów.Idące w odmiennym kierunku orzeczenie Sądu Najwyższego z okresu międzywojennego nie może tu mieć zastosowania (por. Uchwała Zgromadzenia Ogólnego Sądu Najwyższego z dn. 27 XI 1948 r. Nr Prez. 2323/48).Kierując się wyłuszczonymi przesłankami Sąd Najwyższy udzielił odpowiedzi sformułowanej jak wyżej.