KSP 16/17

Sygn. akt KSP 16/17 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Przemysław Kalinowski SSN Dorota Rysińska w sprawie skargi E.M. na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (…) sygn. akt II AKo (…) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 22 listopada 2017 r. p o s t a n o w i ł : pozostawić skargę bez rozpoznania. UZASADNIENIE E.M., pismem z dnia 6 lipca 2017 r., złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (…), sygn. akt II AKo (…), wnosząc o stwierdzenie wystąpienia przewlekłości w tym postępowaniu, zasądzenie od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w wysokości 10 000 złotych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1259 ze zm.), skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Tymczasem sprawa o sygn. akt II AKo (…) została zakończona prawomocnym 2 postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt III KZ 21/08, utrzymującym w mocy zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 31 stycznia 2008 r., odmawiającego przyjęcia wniosku E.M. o wznowienie postępowania. Skarga na przewlekłość postępowania została zatem wniesiona już po prawomocnym zakończeniu postępowania. Prawidłowość wydania zarządzenia przez Przewodniczącego Wydziału II Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 31 stycznia 2008 r. została skontrolowane przez Sąd Najwyższy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania, co zakończyło tok instancyjny w sprawie. Bezprzedmiotowym jest zatem kwestionowanie długości postępowania, skoro już się ono zakończyło. Skarga na przewlekłość postępowania stanowi przede wszystkim mechanizm dyscyplinujący organy szeroko rozumianego wymiaru sprawiedliwości, mający zapewnić sprawne rozpoznanie sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora oraz w postępowaniu sądowym. Funkcja ta traci rację bytu w odniesieniu do postępowań już zakończonych, co koresponduje z wymogiem określonym w art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, aby skargę na przewlekłość postępowania wnosić w jego toku. Trzeba na koniec zaznaczyć, że E.M. był już informowany o niedopuszczalności skargi z tego powodu przy okazji pierwszej próby wniesienia skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (…), sygn. akt II AKo (…), zakończonej wydaniem przez Sąd Najwyższy postanowienia z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt KSP […] o pozostawieniu skargi bez rozpoznania. W tym kontekście oraz wobec jeszcze dwóch oczywiście bezskutecznych prób wniesienia skargi na przewlekłość w tej sprawie jako niezrozumiałe jawi się złożenie kolejny, czwarty już raz pisma, w którym skarżący domaga się stwierdzenia przewlekłości postępowania. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu, co czyni bezprzedmiotowym kwestię uiszczenia opłaty od skargi. as 3