KSP 18/17

Sygn. akt KSP 18/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu skargi P. D. skazanego z art. 233 § 1 k.k. i in. na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie II AKo […] na posiedzeniu w dniu 24 października 2017 r., na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U.2016 poz. 1259 ze zm.) oddala skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 24 lipca 2017 r. skazany P. D. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie II AKo […] w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z dnia 6 marca 2012 r. sygn. V Ka […] utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 listopada 2011 r. sygn. II K […]. W uzasadnieniu skargi wskazał, że pomimo złożenia przez obrońcę adw. M. P. wniosku o wznowienie postępowania w dniu 22 maja 2017 r., do chwili złożenia przedmiotowej skargi, Sąd Apelacyjny nie rozpoznał tego wniosku. Zdaniem skarżącego jest to przewlekłe rozpoznanie sprawy, narażające go 2 na „stres i traumę związaną z oczekiwaniem długotrwałym” na rozstrzygnięcie. Równocześnie skarżący zwrócił uwagę na „bezczelne, aroganckie, agresywne i wulgarne zachowanie oraz naśmiewanie się i szydzenie z niego” przez pracowników i funkcjonariuszy Policji i Prokuratury Rejonowej w K. w ostatnim czasie, gdy chciał powziąć informacje dotyczące akt sprawy i odpowiedzi prokuratora na wniosek o wznowienie postępowania (k. 3 akt SN). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Skarga jest bezzasadna. Przed wykazaniem powodów powyższej oceny na wstępie należy zauważyć, że skarga P. D. spełnia wymagania formalne określone w art. 5 ust. 1 i 2 oraz w art. 6 ust. 1 i 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Respektuje bowiem ogólne wymagania przewidziane dla pisma procesowego, zawiera żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania oraz przytacza okoliczności uzasadniające żądanie. Została też, co istotne, wniesiona w toku postępowania w sprawie. Wprawdzie prowadzone jest ono po prawomocnym zakończeniu postępowania głównego, jednak skarga związana jest z przewlekłością tego postępowania (o wznowienie). Dlatego podlega merytorycznej ocenie. Przechodząc do analizy terminowości i celowości czynności dokonywanych przez Sąd Apelacyjny w sprawie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z dnia 6 marca 2012 r. sygn. V Ka […] utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 listopada 2011 r. sygn. II K […], stwierdzić należy, że nie daje ona podstaw do uznania, iżby postępowanie to toczyło się przewlekle w rozumieniu art. 2 ust. 2 przywołanej ustawy. Świadczy o tym wynikający z akt sprawy przebieg tego postępowania, w którym podejmowano następujące czynności. I tak, obrońca skazanego P. D. wniosek o wznowienie postępowania złożył w dniu 22 maja 2017 r. Został on zarejestrowany przez Sąd Apelacyjny w […] pod sygnaturą 3 II AKo […]. Odpowiedź na wniosek o wznowienie postępowania prokurator Prokuratury Rejonowej w K. złożył w dniu 12 lipca 2017 r. Sąd Apelacyjny w […], postanowieniem z dnia 26 lipca 2017 r., oddalił wniosek o wznowienie postępowania. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 2 sierpnia 2017 r. Powyższe zestawienie terminów i podejmowanych czynności oraz decyzji procesowych (z uwzględnieniem czasu niezbędnego dla przekazywania związanej z tym korespondencji i doręczeń) przekonuje, że działania te, podejmowane były bez nieuzasadnionej zwłoki. Zauważyć należy, że sprawa z wniosku o wznowienie postępowania rozpoznana została po dwóch miesiącach i czterech dniach od momentu złożenia wniosku, co czyni twierdzenia skarżącego o „długotrwałym oczekiwaniu” na wynik sprawy nieuprawnionymi. Okres oczekiwania na rozstrzygnięcie sprawy nie przekroczył więc rażąco „rozsądnego terminu”, o którym mowa w art. 2 § 1 pkt 4 k.p.k. Z kolei uwagi skarżącego odnoszące się do zachowania pracowników i funkcjonariuszy Policji i Prokuratury Rejonowej w K., należy uznać w niniejszym postępowaniu za bezprzedmiotowe. Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy oddalił skargę. [aw]