V KK 143/20

Sygn. akt V KK 143/20 POSTANOWIENIE Dnia 29 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 29 lipca 2020 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy skazanego B. G. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 19 września 2019 r., sygn. akt VI Ka (…), zmieniającego wyrok łączny Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 5 listopada 2018 r, sygn. akt II K (…), p o s t a n a w i a: 1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2) zwolnić skazanego z kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 5 listopada 2018 r. (sygn. akt II K (…) połączono szereg kar pozbawienia wolność wynikających z wielu wyroków zapadłych wobec skazanego, wymierzając mu karę łączną 15 lat pozbawienia wolności oraz połączono także grzywny orzeczone wobec B.G. wymierzając karę łączną 400 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej na 10 zł. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Ś. rozstrzygnięcie o karze łącznej pozbawienia wolności zostało zmienione i finalne orzeczono wobec skazanego karę łączną 13 lat pozbawienia wolności. W pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy. 2 Od powyższego orzeczenia kasacje wniósł obrońca skazanego, zarzucając przedmiotowemu rozstrzygnięciu zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. polegającej na przedawnieniu możliwości wykonania w odniesieniu do kar grzywny orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w S. w sprawie V K (…), Sądu Rejonowego w W. w sprawie V K (…) oraz Sądu Rejonowego w Ś. w sprawie II K (…). Zarzucił także rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności. Skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na tę kasacje Prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja okazał się bezzasadna w stopniu oczywistym. W pierwszej kolejności wskazać należy, że nie jest dopuszczalny na etapie kasacyjnym zarzut rażącej niewspółmierności kary. Co do zarzutu związanego z bezwzględną przyczyną odwoławczą to wskazać wypada, że dotyczy ona jedynie przedawnienia karalności czynu, a nie przedawnienia wykonania kary. Przedawnienie karalności powoduje, że nie jest możliwe wszczęcie i prowadzenie postępowania karnego; w takiej sytuacji postępowania karnego nie wszczyna się, a postępowanie wszczęte powinno zostać umorzone bez względu na stadium postępowania (art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.). Lektura kasacji pozwala na uznanie, że owej bezwzględnej przyczyny skarżący upatruje w tym, iż grzywny połączone węzłem kary łącznej nie mogą według niego być już wykonane z uwagi na wpływ czasu, a więc nie powinny podlegać łączeniu. Nie stanowi to jednak przesłanki opisanej w art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.