V KK 15/13

Sygn. akt V KK 15/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie G.J. oskarżonej z art. 107 § 1 k.k.s. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 lutego 2013 r., wniosku Prokuratora Generalnego o wstrzymanie wykonania pkt 2 postanowienie Sądu Rejonowego w T. z dnia 24 kwietnia 2012 r., p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i wstrzymać wykonanie postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 24 kwietnia 2012r., w części orzekającej zwrot zajętego automatu do gry APEX, nr HFP … firmie H. F. sp. z o.o. UZASADNIENIE Wniosek zasługiwał na uwzględnienie, albowiem po wydaniu zaskarżonego kasacją postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 lipca 2012 r., sygn. akt IV Kz …, uprawomocniło się, a zatem i stało wykonalne postanowienie Sądu Rejonowego w T. z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt II K ..., którym umorzono postępowanie karne przeciwko oskarżonej K. J. z uwagi na brak znamion zarzucanego jej przestępstwa z art. 107 § 1 k.k.s., gdzie w pkt 2 rozstrzygnięcia nakazano zwrócić firmie H. F. Polska sp. z o.o. zajęty przez funkcjonariuszy służby celnej automat do gry APEX o nr HFP … . Skorzystanie przez Sąd Najwyższy z uprawnienia określonego w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, jako że stanowi to odstępstwo od zasady 2 natychmiastowej wykonalności prawomocnych orzeczeń (art. 9 § 1 k.k.w.). Wprawdzie w art. 532 § 1 k.p.k. nie ustanowiono przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania prawomocnego orzeczenia, to jednak w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że decyzja taka może zostać podjęta tylko wówczas, gdy treść zarzutów kasacyjnych wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo uznania zasadności kasacji (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820; z dnia 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, z dnia 8 września 2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). Ponadto należy wziąć pod uwagę, jakie negatywne konsekwencje spowodowałoby wykonanie orzeczenia, przy czym skutki te należy rozpatrywać nie tylko w kontekście sytuacji skazanego, ale – tak jak w niniejszej sprawie – w kontekście ewentualnego, dalszego toku postępowania i możliwych rozstrzygnięć po uchyleniu zaskarżonego orzeczenia. W niniejszej sprawie, nie przesądzając kwestii zasadności kasacji, należy uznać, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo jej uwzględnienia, albowiem kwestionując prawidłowość kontroli instancyjnej, wskazuje ona na ewidentne zaniechanie Sądu odwoławczego w zakresie rzetelnego rozważenia podniesionego w zażaleniu Urzędu Celnego zarzutu obrazy prawa materialnego przez Sąd pierwszej instancji, dotykającego podstawowego zagadnienia oddziaływania względem siebie różnych reżimów prawa i granic tego oddziaływania. W tym miejscu można jedynie wyrazić ogólną uwagę, że przepisy prawa administracyjnego nie powinny wiązać sądu karnego przy rozstrzyganiu o charakterze gier urządzanych na automatach, bo byłoby to sprzeczne z zasadą samodzielności jurysdykcyjnej sądu karnego (art. 8 § 1 k.p.k.). Przechodząc do omówienia drugiej przesłanki zastosowania art. 532 § 1 k.p.k. w postaci oceny konsekwencji wykonania orzeczenia, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie, należy zauważyć, że zwrócenie uprawnionemu podmiotowi automatu do gry APEX stanowiłoby poważne zagrożenie dla realnego wykonania jego przepadku, którego orzeczenie w przypadku skazania za przestępstwo z art. 107 § 1-3 k.k.s. jest obligatoryjne (art. 30 § 5 k.k.s.). Co więcej, stwarzałoby to także ryzyko dla prawidłowości ewentualnego, przyszłego postępowania dowodowego przed Sądem, albowiem – z uwagi na umorzenie postępowania w trybie art. 339 § 3 pkt 1 k.p.k. – nie zostało one dotychczas przeprowadzone. W aktach sprawy znajduje się jedynie dowód z eksperymentu procesowego 3 przeprowadzonego na zabezpieczonym automacie do gry na okoliczność losowego wyniku zaprogramowanych w nim aplikacji, którego jednak doniosłość dla ustaleń faktycznych została zakwestionowana przez Sąd pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w postanowieniu.