V KK 152/21

Sygn. akt V KK 152/21 POSTANOWIENIE Dnia 17 maja 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie T. B. po rozpoznaniu wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania orzeczenia w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 9 lipca 2020 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 9 marca 2019 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 9 marca 2019 r., sygn. akt II K (…), zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w(…) z dnia 9 lipca 2020 r., sygn. akt II AKa (…), T. B. został skazany za przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in. na kary pozbawienia wolności, w miejsce których wymierzono mu karę łączną 8 lat pozbawienia wolności. Od wyroku Sądu odwoławczego kasację wywiódł obrońca skazanego. Podnosząc zarzuty obrazy prawa materialnego – art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz prawa procesowego - art. 455 k.p.k., obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi odwoławczemu. Sformułował także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. 2 Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. ma, co do zasady, charakter wyjątkowy. Przy podejmowaniu decyzji o wstrzymaniu wykonania orzeczenia istotnych jest szereg czynników, takich jak ranga zarzutów kasacyjnych czy wysoki stopień ich uprawdopodobnienia. Podkreślenia wymaga w szczególności także i to, że zastosowanie tej instytucji powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że dalsze wykonywanie kary, przed rozpoznaniem wniosku, spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego Nie przesądzając kierunku rozpoznania kasacji, stwierdzić trzeba, że wniesiony w niniejszej sprawie nadzwyczajny środek odwoławczy, w którym sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia, nie przekonuje w sposób oczywisty, wręcz „rzucający się w oczy” o jej zasadności. Zauważyć trzeba, iż oskarżyciel publiczny w sporządzonej odpowiedzi na kasację ocenił wniesiony środek zaskarżenia jako oczywiście bezzasadny. Samo wniesienie kasacji, jak wielokrotnie podkreślał Sąd Najwyższy, nie uzasadnia jeszcze odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń i nie daje podstawy do zastosowania wyjątkowej instytucji, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.