V KK 177/20

Sygn. akt V KK 177/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie K. E. skazanego z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 3 lipca 2020 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 29 sierpnia 2019 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W kasacji obrońcy skazanego K. E. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 29 sierpnia 2019 r., sygn. akt II AKa (…) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II K (…), sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu pierwszej instancji. W jego uzasadnieniu wskazano na doniosłość treści i charakteru zarzutów kasacyjnych, zwłaszcza pierwszego z nich, dotyczącego wystąpienia w sprawie tzw. bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. 2 Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym wstrzymanie wykonania orzeczenia, w związku z wniesieniem kasacji, wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okoliczności, a to z tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, który podlega bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 k.k.w.). Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr 1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18, LEX nr 2506098; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820, z dnia 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, z dnia 8 września 2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). W tym kontekście trzeba podkreślić, że w ramach rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia możliwe jest jedynie wyrażenie wstępnych ocen co do zasadności podniesionych w kasacjach zarzutów, w żadnym stopniu nie przesądzających ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2017 r., II KK 39/17, LEX nr 2350003). Nie przesądzając kwestii zasadności zarzutów kasacyjnych, należy stwierdzić, że ich trafność nie jawi się jako oczywista czy też w wysokim stopniu prawdopodobna, również jeśli chodzi o sygnalizowanie wystąpienia tzw. bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., mającej polegać na nienależytym doborze członków składu orzekającego Sądu meriti, co wymaga pogłębionej analizy. Zauważyć też trzeba, że prokurator – odnosząc się w odpowiedzi na kasację do trafności stawianych w niej zarzutów – ocenił wniesiony nadzwyczajny środek odwoławczy jako bezzasadny w oczywistym stopniu. Na obecnym, wstępnym etapie postępowania kasacyjnego brak jest zatem podstaw do skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 § 1 k.p.k. 3 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.