V KK 200/20

Sygn. akt V KK 200/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie J. M. i E. M., skazanych z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 3 lipca 2020 r. wniosku obrońcy skazanych o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 5 listopada 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 24 października 2018 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W kasacji obrońcy skazanych J. M. i E. M. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 5 listopada 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, połączone z zastosowaniem poręczenia majątkowego w wysokości 10000 zł wobec każdego ze skazanych. Uzasadniając wniosek, jego autor wyraził przekonanie o zasadności kasacji, a także wskazał na realne niebezpieczeństwo poniesienia przez skazanych dolegliwości wynikających z wykonania wyroku, których nie powinni doznać wobec 2 wystąpienia w sprawie wątpliwości tego stopnia, że mogą one doprowadzić do co najmniej częściowego uniewinnienia J. M. i E. M. lub uchylenia zaskarżonego kasacją wyroku. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego powszechnie przyjmuje się, że wstrzymanie wykonania orzeczenia, w związku z wniesieniem kasacji, jest dopuszczalne wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okoliczności, a to z tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, który podlega bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 k.k.w.). Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr 1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18, LEX nr 2506098; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820, z dnia 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, z dnia 8 września 2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). Ponadto należy mieć na względzie to, czy wykonywanie orzeczenia nie narazi skazanego na poważne i w zasadzie niepowetowane dolegliwości, co w pierwszej kolejności odnosi się do odbywania kary pozbawienia wolności i może zaistnieć zwłaszcza w wypadku, gdy realnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18, LEX nr 2449778). Chodzi zatem o sytuację, w której istnieje realne niebezpieczeństwo poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien ponieść (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2019 r., V KK 263/19, LEX nr 2685455). Przenosząc powyższe zapatrywania na grunt realiów procesowych niniejszej sprawy należy stwierdzić, nie przesądzając kwestii zasadności kasacji, że podniesione w niej zarzuty, odnoszące się do jakości kontroli instancyjnej, nie 3 jawią się jako zasadne w stopniu oczywistym czy wysoce prawdopodobnym, o czym przekonuje już sam ich charakter. Rozważenie obrazy przez Sąd ad quem art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k. i art. 8 k.p.k. wymaga bowiem przeprowadzenia szczegółowej analizy procedowania Sądu odwoławczego, co nastąpi na rozprawie. Na marginesie wolno zauważyć, że prokurator w odpowiedzi na kasację wniósł o uznanie jej za oczywiście bezzasadnej. Z tych względów bez doniosłości dla sprawy pozostaje akcentowana zresztą tylko ogólnie kwestia dolegliwości, jakich doznaliby skazani na skutek wykonania wyroku. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.