V KK 238/19

Sygn. akt V KK 238/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lipca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący) SSN Zbigniew Puszkarski (sprawozdawca) SSN Paweł Wiliński Protokolant Ewa Oziębła w sprawie M.J.W. skazanego z art. 286 § 1 i 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 25 lipca 2019 r., kasacji wniesionej na korzyść oskarżonego przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego […] w P. z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt VI K […] uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. postępowanie karne wobec M.J.W. umarza, a kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy […] w P. wyrokiem z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt VI K […], uznał M.J.W. za winnego popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 i 3 k.k. polegającego na tym, że w dniu 16 stycznia 2016 r. w nieustalonym miejscu, podając się za O.M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził P.B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że zamieszczając 2 na portalu ogłoszeniowym ,,F.” ofertę sprzedaży dwóch biletów na koncert zespołu ,,Y.” wprowadził pokrzywdzoną w błąd co do rzeczywistego zamiaru i możliwości wywiązania się ze zobowiązania, czym spowodował straty w łącznej kwocie 255 zł na szkodę P.B., co stanowi wypadek mniejszej wagi i wymierzył mu za to karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej P.B. kwoty 255 zł. W wyroku rozstrzygnięto również o kosztach procesu. Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 25 maja 2017 r. Obecnie kasację od tego wyroku, zaskarżając go w całości na korzyść skazanego M.J.W., wniósł na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, który zarzucił: „rażące naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., polegające na skazaniu M.J.W. za przestępstwo z art. 286 § 1 i 3 k.k., popełnione w dniu 16 stycznia 2016 r. na szkodę P.B., pomimo to, że za tożsamy czyn zabroniony został on wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego […] w Ł. z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt VI K […]/16.” Podnosząc tak sformułowany zarzut, skarżący wniósł o uchylenie wyroku w całości i umorzenie postępowania karnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co skutkowało jej uwzględnieniem w trybie art. 535 § 5 k.p.k., tj. na posiedzeniu bez udziału stron. Ma racje Autor skargi, że wyrok Sądu Rejonowego [...] w P. zapadł z rażącym naruszeniem art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegającym na skazaniu M.J.W. za czyn, co do którego postępowanie karne wobec tego oskarżonego zostało już prawomocnie zakończone, która to okoliczność stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Z dołączonych do kasacji akt innej sprawy karnej M.J.W. wynika, że wyrokiem z dnia 7 marca 2017 r. (prawomocnym 15 marca 2017 r.) Sądu Rejonowego […] w Ł., sygn. akt VI K […]/16, został on skazany za ciąg przestępstw 3 zakwalifikowanych z art. 286 § 1 k.k., z których jedno polegało na tym, że „w dniu 16 stycznia 2016 roku w Ł. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej za pośrednictwem portalu społecznościowego ,,F.” dokonał sprzedaży 2 biletów na koncert zespołu ,,Y.” czym doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 255 złotych K.K. i P.B. wprowadzając je w błąd co do tożsamości sprzedającego podając się za O.M. i co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży, a następnie nie przesłał zakupionych biletów”. Tożsamość czynów będących przedmiotem wyroków obu wymienionych sądów jest oczywista, przy czym nie przeczy temu fakt, że w pierwszym chronologicznie wyroku jako pokrzywdzoną przestępstwem obok P.B. wymieniono K.K.. W tym stanie rzeczy należało uznać, że skazujący M.J.W. wyrok Sądu Rejonowego […] w P. z dnia 17 maja 2017 r., sygn. VI K […]/17, został wydany pomimo istnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) i zgodnie z wnioskiem kasacji wyrok ten uchylić oraz umorzyć zakończone nim postępowanie karne – na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje oparcie w art. 632 pkt 2 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.