V KK 304/24

V KK 304/24 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka w sprawie A. K. i M. A. (poprzednio K.) po rozpoznaniu w Izbie Karnej, w dniu 20 września 2024 r., na posiedzeniu bez udziału stron, wniosku obrońcy skazanego A. K. o wstrzymanie wykonania orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 6 kwietnia 2022 r., sygn. akt V Ka 1001/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi z dnia 29 marca 2021 r., sygn. akt III K 78/20, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Obrońca skazanego A. K. pismem z dnia 31 lipca 2024 r. wniósł o ponowne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności. W uzasadnieniu tego wniosku obrońca wskazał, że wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku w odniesieniu do skazanego A. K. pociągnie za sobą nieodwracalne niebezpieczeństwo dla zdrowia lub życia A. K. oraz jego mamy, która wymaga jego V KK 304/24 2 opieki. Argumentację przedmiotowego wniosku obrońca skazanego oparł przede wszystkim na twierdzeniu o braku adekwatności orzeczonej względem skazanego kary pozbawienia wolności oraz dotychczasowej, pozytywnej postawy skazanego. Ponadto wskazał, że wykonywanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, a te – zdaniem obrońcy skazanego – mają charakter oczywisty. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Treść tego przepisuje wprawdzie nie określa przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, jednakże możliwość jego wstrzymania, jak wynika z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa ma charakter wyjątkowy i stanowi odstępstwo od zasady określonej w art. 9 § 2 k.k.w. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że orzeczenie staje się wykonalne z chwilą jego uprawomocnienia. Zatem wstrzymanie wykonania orzeczenia, jako instytucja o charakterze wyjątkowym, może nastąpić przy jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia sytuacji oczywistej zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego skutki (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt II KO 111/21, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2021 r., sygn. akt V KK 415/21). Mając powyższe na uwadze, nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, wskazać należy, że żadna z powyższych przesłanek nie zachodzi. W ocenie Sądu Najwyższego analiza zarzutów zawartych we wniesionych w imieniu skazanego kasacjach i przedstawionej na ich poparcie argumentacji, wyklucza możliwość uznania ich za oczywiście zasadne, a zatem za takie, które bez pogłębionej oceny zaskarżonego nimi wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi, przekonują o ich niewątpliwej skuteczności. W tym kontekście nie ma znaczenia subiektywne zapatrywanie obrońcy skazanego, pozostającego w przekonaniu o ich zasadności. Nie ulega również wątpliwości, że ewentualne V KK 304/24 3 przystąpienie do odbycia kary pozbawienia wolności przez skazanego samo w sobie nie stanowi o wyjątkowo dolegliwych i nieodwracalnych wobec niego skutkach. Z kolei podnoszone w uzasadnieniu wniosku okoliczności dotyczące stanu zdrowia członków rodziny skazanego czy też samego skazanego, mogą ewentualnie stanowić podstawę wniosku o odroczenie wykonania kary lub udzielenie przerwy, nie mogą jednak być wystarczającą przesłanką do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia stosownie do dyspozycji art. 532 § 1 k.p.k. Podobnie ocenić należy okoliczności odnoszące się do wymiaru orzeczonej kary, czasu trwania postępowania, uprzedniej niekaralności czy pozytywnej postawy skazanego, które w kontekście omawianej instytucji pozostają bez znaczenia. Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy stwierdził zatem, że w stosunku do skazanego A.K. nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., skutkującej wstrzymaniem wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 6 kwietnia 2022 r., sygn. akt V Ka 1001/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi z dnia 29 marca 2021 r., sygn. akt III K 78/20. W tej sytuacji, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [PGW] [ał]