V KK 323/22

Sygn. akt V KK 323/22 POSTANOWIENIE Dnia 8 lutego 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski w sprawie J. Z. skazanego z art. 178a § 4 k.k. i art. 180a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. po rozważeniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 lutego 2023 r., wstrzymania z urzędu wykonania zaskarżonego kasacją prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli z dnia 28 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 314/21, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wstrzymać wobec J. Z. wykonanie prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli z dnia 28 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 314/21 – do czasu rozpoznania kasacji. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Zduńskiej Woli wyrokiem z dnia 28 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 314/21 uznał J. Z. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. i art. 180a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto względem ww. orzeczono środki karne w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Fundusz […]. W następstwie braku zainicjowania postępowania odwoławczego rzeczony wyrok stał się prawomocny. W dniu 13 lipca 2022 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja Prokuratora Generalnego, którą powyższe orzeczenie zaskarżył w całości na korzyść J. Z., 2 wnosząc przy tym o uchylenie wymienionego wyroku Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wstępna analiza akt przedmiotowej sprawy przez pryzmat zarzutów podniesionych w kasacji Prokuratora Generalnego dała asumpt do zastosowania z urzędu instytucji wskazanej w art. 532 § 1 k.p.k., co implikowało wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia do czasu rozpoznania kasacji. Instytucja wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia w postępowaniu kasacyjnym ma charakter wyjątkowy. Jej stosowanie powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi okolicznościami znajdującymi oparcie w treści podniesionych zarzutów kasacyjnych lub podstawach kasacyjnych branymi pod uwagę z urzędu, które prowadzą do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i nieodwracalne skutki (zob. postanowienie SN z dnia 22.11.2021 r., IV KK 467/21, LEX nr 3330764 oraz postanowienie SN z dnia 18.11.2003 r., IV KK 347/03, OSNwSK 2003, nr 1, poz. 2465). Taka właśnie sytuacja zaistniała na gruncie niniejszej sprawy. Powołane przez Prokuratora Generalnego zarzuty z dużym prawdopodobieństwem wskazują, iż Sąd Rejonowy w Zduńskiej Woli rażąco naruszył przepisy prawa karnego materialnego, tj. art. 178a § 4 k.k., art. 76 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 108 k.k. oraz art. 180a k.k., co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Dodatkowo z uwagi na orzeczenie wobec skazanego krótkoterminowej kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, istnieje ryzyko jej odbycia przed rozpoznaniem kasacji, co bez wątpienia spowodowałoby poważne i nieodwracalne skutki. Nadmienić jednocześnie należy, że ostatecznej oceny zasadności postawionych zarzutów Sąd Najwyższy dokona podczas merytorycznego rozpoznania sprawy. Niemniej jednak, z przyczyn wskazanych powyżej, zasadnym jest wstrzymanie do tego czasu wykonania zaskarżonego wyroku. Stąd też Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. 3