V KK 342/26

V KK 342/26 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 3 września 2026 r. na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie A.W. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 27 lutego 2026 r., sygn. akt V Ka 806/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Płońsku z dnia 10 maja 2024 r., sygn. akt II K 560/23, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego podniesiono zarzuty rażącego naruszenia szeregu przepisów prawa, co miało istotny wpływ na treść wyroku. W konkluzji zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, bez bliższego uzasadnienia, lecz jego analiza wskazuje, że w przekonaniu autorki skargi, doniosłość podniesionych zarzutów przemawia za uruchomieniem instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu V KK 342/26 2 odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, które podlegają bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 k.k.w.). Zatem potrzeby zastosowania tej instytucji nie może uzasadniać sama czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero w istocie wówczas, gdy bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonywanie lub wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. W niniejszej sprawie te przesłanki nie zachodzą. Należy wskazać, że powołanie się na treść zarzutów nie może być uznane za wystarczające dla przyjęcia, iż konieczne jest wstrzymanie wykonania prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Wykonywany jest bowiem wyrok już prawomocny, a kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia już wykonalnego orzeczenia i nie ma ona skutku suspensywnego. Nie może ten argument automatycznie przesądzać o tym, że na pierwszy rzut oka istnieje podstawa do odstąpienia od domniemania trafności ocen i ustaleń przyjętych za podstawę prawomocnego wyroku już na etapie rozpoznawania niniejszego wniosku. Należy podkreślić, że przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być przecież całościowa i merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie rozpoznawania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [WB] [a.ł]