V KK 354/18

WyrokIzba Karna2018-09-19

Skład orzekający: Jarosław Matras

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kasacja wniesiona od wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, oparta na zarzucie naruszenia art. 41 § 1 k.k. w zw. z art. 42 § 1 k.k. (wniosek o wyłączenie sędziego), może zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, jeśli nie spełnia wymogów określonych w art. 439 § 1 k.p.k.?
Ratio decidendi
Kasacja wniesiona od wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania może być oparta wyłącznie na uchybieniach określonych w art. 439 § 1 k.p.k. Zarzut naruszenia art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. (dotyczący wniosku o wyłączenie sędziego) nie mieści się w katalogu uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k., który dotyczy jedynie brania udziału w wydaniu orzeczenia osoby podlegającej wyłączeniu na podstawie art. 40 k.p.k. W związku z tym, kasacja taka, nawet jeśli formalnie spełniała wymogi dopuszczalności, powinna zostać pozostawiona bez rozpoznania.
Stan faktyczny
Obrońca skazanej wniósł kasację od wyroku sądu drugiej instancji zmieniającego wyrok sądu pierwszej instancji. Skazana otrzymała karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Obrońca podniósł zarzut naruszenia art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., wskazując na okoliczności związane z nieuwzględnieniem wniosków skazanej o wyłączenie sędziego w sądzie pierwszej instancji. Sąd Najwyższy rozpoznał kwestię dopuszczalności kasacji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił kasację obrońcy skazanej bez rozpoznania i obciążył skazaną kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KK 354/18 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie A.O. skazanej z art. 177 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 września 2018 r. kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 26 stycznia 2018 r., sygn. akt VII Ka […]/17 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 16 czerwca 2017 r., sygn. akt VII K […]/14 na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i w zw. z art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: I. Kasację obrońcy skazanej pozostawić bez rozpoznania; II. Obciążyć skazaną kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wobec orzeczenia w prawomocnym wyroku kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, osoba skazana kasację może oprzeć tylko na uchybieniach z art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.). Wprawdzie obrońca skazanej w kasacji podniósł zarzut naruszenia art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., ale z uzasadnienia kasacji wynika, że uchybienie, które w niej opisał (art. 526 § 1 k.p.k.) dotyczy okoliczności nie uwzględnienia wniosków skazanej o wyłączenie sędziego orzekającego w sądzie pierwszej instancji (por. str. 2 kasacji). Wnioski o 2 wyłączenie sędziego składane były wyłącznie na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. (k. 185 -186; 584-585), a w kasacji skarżący nie twierdzi w ogóle, aby wobec rozpoznających sprawę sędziów (w pierwszej i drugiej instancji) zachodziły okoliczności z art. 40 § 1 k.p.k. Zatem jasne jest, że w istocie podniesione w kasacji w tym zakresie uchybienie dotyczy naruszenia art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k., a ta postać naruszenia prawa nie mieści się w art. 439 § 1 k.p.k. W przepisie wskazanym w kasacji jako naruszony, tj. art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. mowa jest tylko o braniu udziału w wydaniu orzeczenia osoby podlegającej wyłączeniu na podstawie art. 40 k.p.k., co nie zostało w kasacji podniesione. Pozostałe zarzuty kasacji nie mieszczą się nawet formalnie w treści art. 439 k.p.k. Mając na uwadze, że podniesione uchybienia nie mieszczą się w przepisie art. 439 § 1 k.p.k., a kasacja w zakresie jednego zarzutu została jedynie formalnie tak zredagowana, aby spełniała wymogi kasacji dopuszczalnej (z uwagi na uregulowanie art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.), uznać należało, że nie powinna zostać przyjęta, a skoro została przyjęta (art. 530 § 1 k.p.k.), to obowiązkiem Sądu Najwyższego było pozostawienie jej bez rozpoznania (por. postanowienia SN: z dnia 6.12.2002 r., IV KK 376/02, OSNKW 2003, nr 2, poz. 18; z dnia 11.12.2013 r., IV KK 402/13, OSNKW 2014, nr 5, poz. 39; z dnia 10.12. 2014 r., IV KK 215/14, OSNKW 2015, nr 5 poz. 43; z dnia 1.06.2016 r., IV KK 182/16, Lex nr 2142488). Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z treści art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 (por. także postanowienie SN z dnia 3.08.2011 r., III KK 196/11, Lex nr 955022). Z tych powodów orzeczono jak w postanowieniu. ał

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 177 § 1 KKart. 531 § 1 KPKart. 530 § 2 KPKart. 523 § 4 pkt 1 KPKart. 439 KPKart. 439 § 1 pkt 1 KPKart. 526 § 1 KPKart. 41 § 1 KPKart. 40 § 1 KPKart. 42 § 1 KPKart. 439 § 1 KPKart. 40 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy