V KK 37/23

Sygn. akt V KK 37/23 POSTANOWIENIE Dnia 1 marca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie P. T. skazanego za przestępstwa z art. 197 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 marca 2023 r., wniosku obrońcy w przedmiocie wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 9 września 2020 r., sygn. akt IV K 157/19, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 24 czerwca 2022 r., sygn. akt II AKa 408/20, p o s t a n o w i ł: wstrzymać wykonanie prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 9 września 2020 r., sygn. akt IV K 157/19, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 24 czerwca 2022 r., sygn. akt II AKa 408/20. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 9 września 2020 r., sygn. akt IV K 157/19, Sąd Okręgowy w Gdańsku uznał oskarżonego P. T. winnym dokonania przestępstwa z art. 197 § 3 pkt 2 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzył mu karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok ten zaskarżył tylko obrońca oskarżonego. Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 24 czerwca 2022 r, sygn. akt II AKa 408/20 – zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że przypisany oskarżonemu czyn zakwalifikował z art. 197 § 2 1 k.k. w zbiegu z art. 157 § 2 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k. i wymierzył mu za ten czyn karę 2 lat pozbawienia wolności. Od tego wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego i prokurator wnieśli kasacje. Obaj zarzucili rażącą obrazę przepisu art. 434 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez orzeczenie na niekorzyść oskarżonego przy braku środka odwoławczego na jego niekorzyść. Obrońca w swojej kasacji zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W świetle samych przytoczonych wyżej ustaleń przywołane, zawarte w kasacjach, zarzuty rażącego naruszenia przepisu art. 434 § 1 pkt 1 k.p.k. jawią się jako zasadne. Wystarczy porównać wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec skazanego przez Sądy obu instancji i uczynić to w kontekście faktu braku wniesienia apelacji na jego niekorzyść od wyroku Sądu Okręgowego. W tej sytuacji i przy równoczesnym uwzględnieniu wymiaru orzeczonej przez ten Sąd wobec skazanego kary pozbawienia wolności oraz wymiaru zaliczonego na jej poczet okresu tymczasowego aresztowania – wstrzymanie wykonania przywołanego na wstępie prawomocnego wyroku stało się konieczne. Z tych to względów postanowiono jak wyżej.