V KK 401/19

Sygn. akt V KK 401/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie P. S. skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 306 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 stycznia 2020 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 28 lutego 2019 r., zmieniającego częściowo wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 28 maja 2018r. kasacje wnieśli obrońcy skazanego P. S. , w których zawarli wnioski o wstrzymanie wykonania orzeczenia (k. 26 - 27 i 41 - 43 akt SN). Postanowieniem z dnia 25 września 2019 r. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosków o wstrzymanie wykonania orzeczenia, albowiem nie zawierały one tak doniosłych (o nadzwyczajnym charakterze) okoliczności, które przemawiałyby za ich uwzględnieniem (k. 84 - 85 akt SN). W dniu 9 grudnia 2019 r. do Sądu Najwyższego wpłynął kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, tym razem złożony przez jednego z obrońców skazanego, a mianowicie adw. Ł. W. (k. 105 - 106 akt SN). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wskazano już w poprzednim postanowieniu, instytucja wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku, ma charakter wyjątkowy, co oznacza konieczność stwierdzenia realnej szansy uwzględnienia kasacji, ocenianej przez pryzmat zarzutów kasacyjnych. Kontrola akt sprawy przeprowadzona na potrzeby niniejszego postępowania nie wykazała jednak, by istniało realne niebezpieczeństwo poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien doznać wobec zasadności wniesionych kasacji. Obecnie obrońca skazanego powołuje się ponadto na ujawnienie się „nowych dowodów”, tj. dokumentacji związanej z działalnością spółki S., które miał przekazać A. B. , a także jego zeznań, po uprzednim przesłuchaniu tej osoby w charakterze świadka. W związku z tym zauważyć trzeba, że na te same dowody i okoliczności powołano się już w kasacji. Nie są to zatem dowody, które w istotny sposób zmieniłyby dotychczasową ocenę zarzutów podniesionych w kasacji. Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą w przedmiotowej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie.