V KK 442/23

V KK 442/23 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 29 listopada 2023 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy P.O., skazanego z art. 231 § 2 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 22 marca 2023 r., sygn. akt V Ka 1133/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 24 marca 2022 r, sygn. akt II K 501/21, p o s t a n a w i a: 1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną; 2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. WZ UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 24 marca 2022 r. (sygn. akt II K 501/22) P. O. został uznany winnym ciągu przestępstw z art. 231 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 22 marca 2023 r. (sygn. akt V Ka 1133/22). V KK 442/23 2 Od powyższego orzeczenia kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając wyrokowi „rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie: 1. art. 433 § 2 w zw. z art. 410 k.p.k. polegające na uchybieniu prawidłowej kontroli odwoławczej poprzez nierozważenie zarzutów odwoławczych podnoszących dokonanie ustaleń faktycznych przez Sąd I instancji na podstawie niekompletnego materiału dowodowego 2. art. 41 k.p.k. w zw. z art. art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez wydanie wyroku przez Sąd I instancji, który ze względu na sposób wyłonienia nie spełniał warunku niezależności i bezstronności, co winno podlegać zakwalifikowaniu jako bezwzględna przyczyna uchylenia orzeczenia określona w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.. Wyrok wydała Sędzia X.Y., powołana na stanowisko sędziowskie uchwałą neoKRS nr […] z dnia 27 kwietnia 2021 r.” Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego Wyroku Sadu Okręgowego w całości oraz Wyroku Sądu Rejonowego w Tczewie i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu innemu niż Sąd Rejonowy w Tczewie, do ponownego rozpoznania. Prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym. Zarzut nr 1 nie mógł stanowić podstawy kasacji w niniejszej sprawie, gdyż kara wymierzona skazanemu to kara pobawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Zarzut 2 także nie okazał się zasadny. Analiza akt sprawy nie pozwala na wysnucie wniosku, jakoby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r. (I KZP 2/22, OSNK 2022, nr 6, poz. 22) brak podstaw do przyjęcia a priori, że każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Oznacza to, że należy wykazać in concreto, że z uwagi na dające się zidentyfikować okoliczności V KK 442/23 3 związane z powołaniem danego sędziego do sądu, istnieją tego rodzaju wątpliwości, iż sąd w składzie którego zasiada taki sędzia jest sądem nienależycie obsadzonym. Jak wynika z akt, kwestia powołania sędziego orzekającego w sprawie nie wskazuje na zaistnienia takich wad, które powodowałyby konieczność uznania, że w istocie w tej konkretnej sprawie zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza opisana w art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. Kasacja w tym przedmiocie nie zawiera, poza sygnalizacją – żadnych argumentów, które mogłyby stać się podstawą analizy Sądu Najwyższego. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. [PGW] [ał]