V KK 5/25

V KK 5/25 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie S. N. skazanego z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 lutego 2025 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 9 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczynane jest bezzwłocznie, gdy orzeczenie stanie się wykonalne, co w wypadku wyroków następuje z chwilą ich uprawomocnienia. Sąd Najwyższy może, w razie wniesienia kasacji, od tej zasady wyjątkowo odstąpić i wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, warunkiem jest jednak zaistnienie szczególnych okoliczności, które powodują, że prowadzenie postępowania wykonawczego w danej sprawie pociągnęłoby za sobą dla skazanego dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Jednocześnie, w kasacji powinna zostać przedstawiona argumentacja wskazująca na wysoki stopień prawdopodobieństwa, że zawarte w niej zarzuty zostaną uwzględnione. Nie wypowiadając się wiążąco co do prawdopodobieństwa uwzględnienia zarzutów podniesionych w kasacji obrońcy, które zostaną rozważone na rozprawie, V KK 5/25 2 stwierdzić należy, że prima facie nie jest ono ponadprzeciętnie duże. Brak nadto bezwzględnych przyczyn odwoławczych ani innych widocznych, szczególnych przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania orzeczenia, które, biorąc pod uwagę treść zarzutów kasacyjnych, skłaniałyby do uwzględnienia wniosku obrońcy. Podniesiona w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia argumentacja odwołuje się do normalnych i nieuniknionych następstw skazania za przestępstwo przypisane skazanemu i tym samym nie może doprowadzić do uwzględnienia wspieranego nią wniosku. Powodem zastosowania instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. nie może być bowiem tylko sama, niekwestionowana dolegliwość dla skazanego, wynikająca z wykonywania orzeczenia. Sąd Najwyższy korzysta z instytucji wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia dopiero wtedy, gdy już wstępna analiza zarzutów kasacji wskazuje, że prawomocne orzeczenie dotknięte jest tak poważnym uchybieniem, iż wykonywanie kary może prowadzić do wyjątkowo dolegliwych lub wręcz nieodwracalnych skutków dla skazanego (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2024 r., II KK 433/24). Z powyższych względów, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia i dlatego orzekł jak na wstępie. [J.J.] [ł.n]