V KK 505/20

Sygn. akt V KK 505/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Małgorzata Gierszon SSN Jarosław Matras Protokolant Danuta Bratkrajc w sprawie M. M. skazanego za przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 grudnia 2020 r., kasacji, wniesionej na korzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 lipca 2020 r., sygn. akt II K (…) uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE W dniu 2 czerwca 2020 r. prokurator wniósł akt oskarżenia przeciwko M. M. o to, że: 1. działając czynem ciągłym, kierował wobec byłej żony E. M. w okresie od dnia 29 kwietnia 2019 r. do dnia 6 września 2019 r., w nieustalonym miejscu, poprzez Internet przez komunikator [x}, ujawnionych w W. w jej miejscu zamieszkania oraz 2 na terenie W. , groźby pozbawienia życia i zdrowia, które to groźby wzbudziły uzasadnioną obawę u ww. pokrzywdzonej, że zostaną spełnione, a w tym: - w dniu 6 września 2019 r. w W. przy Al. P. w restauracji S., osobiści kierował wobec E.M. groźby pozbawienia życia lub zdrowia, które wzbudziły u ww. uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, tj. o czyn z art. 190 § 1 w zw. z art. 12 § 1 k.k., 2. kierował wobec pokrzywdzonego G. Ś. w lipcu 2019 r., w nieustalonym miejscu, ujawnione w W., groźby pozbawienia życia i zdrowia, które to groźby wzbudziły u ww. uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. Do aktu oskarżenia został dołączony wniosek, o jakim mowa w art. 335 § 2 k.p.k. o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i wymierzenie uzgodnionych z oskarżonym kar: - za czyn z pkt. I aktu oskarżenia na podstawie art. 190 § 1 k.k. – kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z pkt. II aktu oskarżenia na podstawie art. 190 § 1 k.k. – kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, - na podstawie art. 85 § 1 w zw. z art. 86 § 1 k.k. orzeczenie kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności, - na podstawie art. 69 § 1 w zw. z art. 70 § 1 k.k. warunkowe zawieszenie wykonania kary na okres 2 lat próby, - na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczenie na poczet kary okresu zatrzymania, - w oparciu o art. 72 § 1 pkt 7a k.k. zobowiązanie do powstrzymania się od kontaktowania się z pokrzywdzonym G. Ś. i pokrzywdzoną E. M. z wyjątkiem spraw związanych z wychowaniem wspólnego dziecka oraz zobowiązanie do powstrzymania się od zbliżania się do pokrzywdzonego G. Ś. i pokrzywdzonej E. M. na odległość mniejszą niż 50 metrów z wyjątkiem spraw związanych z wychowaniem wspólnego dziecka w okresie próby, - na podstawie art. 72 § 1 1 pkt 2 k.k. zobowiązanie do przeproszenia pokrzywdzonych, - zasądzenie opłaty i kosztów sądowych. 3 Sąd Rejonowy W W., orzekając na posiedzeniu, uwzględnił wniosek prokuratora i wyrokiem z dnia 15 lipca 2020 r., II K (…): 1. uznał oskarżonego M. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. I aktu oskarżenia czynu i za to na podstawie art. 190 § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, 2. uznał oskarżonego M. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. II aktu oskarżenia czynu i za to na podstawie art. 190 § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, 3. na podstawie art. 85 § 1 w zw. z art. 86 § 1 k.k. połączył powyższe kary i wymierzył orzeczenie kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności, 4. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w dniach od 6 września 2019 r., godz. 17:00 do dnia 7 września 2019 r., godz. 17:25, 5. na podstawie art. 72 § 1 pkt 7a k.k. zobowiązał oskarżonego do powstrzymania się od kontaktowania z pokrzywdzonym G. Ś. i pokrzywdzoną E.M. z wyjątkiem spraw związanych z wychowaniem wspólnego dziecka oraz zobowiązanie do powstrzymania się od zbliżania się do pokrzywdzonego G. Ś. i pokrzywdzonej E. M. na odległość mniejszą niż 50 metrów z wyjątkiem spraw związanych z wychowaniem wspólnego dziecka w okresie próby, 6. na podstawie art. 72 § 1 1 pkt 2 k.k. zobowiązał do przeproszenia pokrzywdzonych G. Ś. i E. M., 7. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w wysokości 452 zł, a na podstawie art. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnych nie wymierzył opłaty. Wyrok ten, wobec jego niezaskarżenia przez żadną ze stron procesu, uprawomocnił się w pierwszej instancji. Pismem z dnia 26 listopada 2020 r. Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść skazanego M. M. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 lipca 2020 r., II K (…), zarzucając orzeczeniu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku 4 naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 343 § 6 i 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wniosku prokuratora o wydanie wobec M. M. wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenia oskarżonemu za czyny z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i art. 190 § 1 k.k. kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności bez uzgodnionego z oskarżonym w ramach zawartego porozumienia z oskarżycielem publicznym warunkowego zawieszenia jej wykonania na okres 2 lat próby, w następstwie czego doszło także do rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 72 § 1 pkt 2 i art. 72 § 1 pkt 7a k.k. poprzez ich zastosowanie mimo braku ustawowych przesłanek do orzeczenia obowiązków probacyjnych w sytuacji wymierzenia oskarżonemu bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Podnosząc ten zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiało rozpoznanie jej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Wydając w niniejszej sprawie na posiedzeniu w związku z wnioskiem prokuratora, o jakim mowa w art. 335 § 2 k.p.k. wyrok skazujący, Sąd Rejonowy w sposób rażący naruszył wskazane w zarzucie kasacji przepisy procesowe, albowiem uwzględniając tenże wniosek, orzekł wbrew jego treści. Sąd pierwszej instancji pominął w zaskarżonym orzeczeniu rozstrzygnięcie związane z zastosowaniem środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary, co – jak należy sądzić – było istotnym elementem zawartego między prokuratorem a oskarżonym porozumienia karnoprocesowego. Zbędne jest w tym miejscu przytaczanie jednolitego stanowiska sądowego w zakresie związania sądu orzekającego treścią porozumienia w związku z wnioskiem prokuratora, o jakim mowa w art. 335 § 2 k.p.k. Lektura zaskarżonego wyroku nie pozwala bowiem nawet przypuszczać, że Sąd Rejonowy w sposób odmienny od wniosku prokuratora chciał ocenić potrzebę zastosowania wobec oskarżonego M. M. prawnokarnych środków reakcji na popełnione przestępstwa. Brak zawarcia w tym orzeczeniu rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu orzeczonej kary 10 miesięcy pozbawienia wolności stanowi raczej jedynie o 5 niedochowaniu należytej staranności przy formułowaniu wyroku, w którym ostatecznie wymierzono bezwzględną karę pozbawienia wolności z jednej strony oraz obowiązki probacyjne właściwe warunkowemu zawieszeniu kary z drugiej strony. W tej sytuacji należało uchylić zaskarżony wyrok i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w W.