V KK 562/22

V KK 562/22 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie skazanego J. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 20 czerwca 2023 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt IV Ka 557/21 zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 7 czerwca 2021 r., sygn. akt VII K 330/20 na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wstrzymać wykonanie kary dwóch lat pozbawienia wolności wymierzonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt IV Ka 557/21 zmieniającym w części wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 7 czerwca 2021 r., sygn. akt VII K 330/20. UZASADNIENIE Wniosek złożony przez obrońcę skazanego - adw. P. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku, zasługuje na uwzględnienie w zakresie, w jakim dotyczy wymierzonej skazanemu bezwzględnej kary pozbawienia wolności. V KK 562/22 2 Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia w postępowaniu kasacyjnym musi być warunkowane przewidywaną realnie skutecznością tej nadzwyczajnej skargi. Tylko w takich okolicznościach możliwe jest uwzględnienie wniosku, a więc powstrzymanie negatywnych skutków mogących powstać w sytuacji, gdyby prawomocne orzeczenie obarczone rażącym błędem, było wykonywane. Na aprobatę zasługują poglądy wyrażone w orzeczeniach Sądu Najwyższego (por. np. postanowienia SN: z dnia 17 sierpnia 2004 r., V KK 229/04; z dnia 8 września 2004 r., V KK 214/04), w których wskazuje się, iż uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją jest możliwe tylko wówczas, gdy istnieje realna szansa na uwzględnienie kasacji. W przedmiotowej sprawie obrońca wnosząc kasację postawił m.in. zarzut nienależytej obsady sądu odwoławczego, bowiem w składzie tegoż sądu zasiadała A. G. powołana na urząd sędziego Sądu Okręgowego w dniu 10 lipca 2019 r. na podstawie uchwały Krajowej Rady Sądownictwa podjętej w składzie ukształtowanym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3) i złożył wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. Wniosek ten wówczas nie został uwzględniony. Aktualnie jednak okoliczności towarzyszące sprawie uległy zmianie. Po pierwsze, Sąd Najwyższy w sprawie rozpoznawanej w 17 maja 2023 r. sygn. V KK 17/23 uwzględniając tożsamy zarzut kasacyjny stwierdził, że udział w składzie orzekającym sędziego Sądu Okręgowego A. G., stanowił uchybienie, o którym mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. z uwagi na niedochowanie gwarancji bezstronności i niezależności wymaganych przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 § 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i art. 47 Karty Praw Podstawowych, w konsekwencji czego wyrok sądu drugiej instancji został uchylony a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania. Powyższe rozstrzygnięcie czyni realnym istnienie wysokiego prawdopodobieństwa uchylenia zaskarżonego wyroku, choć zastrzec trzeba, że ostatecznej oceny w tym zakresie dokona Sąd Najwyższy na rozprawie kasacyjnej. Po drugie, w tej sprawie termin odroczonej rozprawy kasacyjnej został wyznaczony na dzień 24 sierpnia 2023 r. a zatem już po upływie okresu na jaki V KK 562/22 3 skazanemu udzielono odroczenia wykonania kary, co w kontekście uwag poczynionych wcześniej wskazuje, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe skutki. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej. [M.S.] [ms]