V KK 636/19

Sygn. akt V KK 636/19 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie P. K. , skazanej za czyn z art. 197 § 3 pkt 1 i 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 lutego 2020 r., wniosku obrońcy skazanej o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 listopada 2018 r., sygn. akt III K (…), utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 21 maja 2019 r., sygn. akt II AKa (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 listopada 2018 r., sygn. akt III K (…), utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 21 maja 2019 r., sygn. akt II AKa (…), P. K. została uznana za winną popełnienia czynu art. 197 § 3 pkt 1 i 2 k.k., za który wymierzono jej karę 3 lat pozbawienia wolności. Wyrok Sądu Odwoławczego został zaskarżony kasacją obrońcy skazanej, w której sformułowano także wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., 2 według którego to przepisu orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Toteż zasadnie przyjmuje się w judykaturze, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku powinno nastąpić jedynie wówczas, gdy wykonanie wyroku mogłoby spowodować nieodwracalne skutki dla skazanego, a przedstawiona w kasacji argumentacja wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo oczywistej zasadności tego środka zaskarżenia (por. np.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 214/18; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2018 r., II KK 425/18). Obrońca P. K. uzasadniła wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku bardzo lakonicznie, stwierdzając jedynie, że jest to konieczne uwagi na błędy popełnione przez Sąd Apelacyjny. Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania w tej sprawie nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji.