V KK 84/23

V KK 84/23 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie M. D. skazanego z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i innych po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2023 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 532 § 3 k.p.k. wniosku obrońcy skazanego M. D. w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu z 23 września 2022 r. o sygn. akt VI Ka 229/22, częściowo zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Ostródzie z 4 marca 2022 r. o sygn. akt II K 519/21, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku i odmówić wstrzymania wykonania wobec skazanego M. D. zaskarżonego kasacją wyroku UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostródzie z 4 marca 2022 r. sygn. II K 519/21, M. D. został uznany winnym zarzucanych mu czynów polegających na tym, że: I. w dniu 9 września 2020 r. w miejscowości M. , gmina […], województwo […], wbrew przepisom obowiązującej ustawy posiadł znaczną ilość środków odurzających w postaci marihuany w ilości 925 gram o wartości czarnorynkowej około 37 000 zł, haszyszu w ilości 0,52 grama o wartości czarnorynkowej około 20 V KK 84/23 2 zł, substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości 58 gram o wartości czarnorynkowej w kwocie około 1 740 zł, 447 sztuk tabletek zawierających MDMA 3,4-metylendioksymetamfetaminy o wartości czarnorynkowej około 4 470 zł, tj. przestępstwa z art. 62 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie powyższych przepisów sąd ten skazał go, zaś z mocy art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności (pkt 4 wyroku); II. w okresie od marca 2020 r. do 30 sierpnia 2020 r. w miejscowości M., gmina […], województwo […], w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił wielokrotnie środek odurzający w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 575 gram oraz substancje psychotropowe w postaci tabletek zawierających MDMA 3,4-metylendioksymetamfetaminy w ilości 3 sztuk oraz 12 gram amfetaminy nieustalonym osobom za łączną kwotę 23 390 zł, tj. przestępstwa z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie powyższych przepisów sąd ten skazał go, zaś z mocy art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności (pkt 5 wyroku). Ponadto sąd I instancji, połączył orzeczone jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu M. D. karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności (pkt 6 wyroku). Sąd ten orzekł także wobec tego oskarżonego przepadek korzyści majątkowej, jaką osiągnął z popełnienia przypisanego mu przestępstwa i zobowiązał go do zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kwoty 23 390 zł (pkt 8 wyroku). Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego M. D. Sąd Okręgowy w Elblągu wyrokiem z 23 września 2022 r. sygn. VI Ka 229/22, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił punkt 6 części dyspozytywnej zawierający rozstrzygnięcie o karze łącznej orzeczonej wobec M. D. (pkt I. 1 wyroku), w punkcie 4 części dyspozytywnej ustalił, iż ilość marihuany, którą posiadał M. D. wynosiła 715 gram, a jej wartość czarnorynkowa wynosiła około 28 600 zł, zaś wymiar kary pozbawiania wolności orzeczonej za ten czyn z art. 62 ust. V KK 84/23 3 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii obniżył do 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy (pkt I. 2 wyroku). Ponadto na mocy art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 85a k.k. połączył orzeczone wobec oskarżonego M. D. jednostkowe kary pozbawiania wolności i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności (pkt I. 3 wyroku). W pozostałym zaś zakresie utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (pkt II wyroku) oraz zwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze (pkt III wyroku). Kasację od powyższego wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu wywiódł obrońca skazanego, podnosząc w niej zarzuty dotyczące rażących naruszeń prawa procesowego, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie: 1. art. 440 k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k.; 2. art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., art. 4 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k., w zw. z art. 440 k.p.k.; 3. art. 2 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. w związku z art. 4 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. art. 366 § 1 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k., art. 16 k.p.k. i art. 74 § 1 k.p.k.; 4. art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. oraz art. 167 k.p.k.; 5. art. 440 k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 434 § 1 k.p.k. Obrońca w kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi II instancji do ponownego rozpoznania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia. W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy okazał się bezzasadny. Na wstępie zauważyć należy, iż na mocy art. 532 § 1 k.p.k., w przypadku wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy w istocie dysponuje możliwością wstrzymania wykonania zaskarżonego tym środkiem orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od ewentualnego rozstrzygnięcia kasacji. Przywołana powyżej regulacja procesowa nie formułuje przesłanek, od których uzależnione jest V KK 84/23 4 wstrzymanie wykonalności zaskarżonego kasacją orzeczenia przez Sąd Najwyższy. Mając jednak na uwadze wynikającą z art. 9 k.k.w. zasadę niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, stwierdzić należy, iż możliwość, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k. odnosi się do okoliczności o charakterze absolutnie wyjątkowym. Dopiero zatem oczywistość kasacyjnych zarzutów oraz ocena ich potencjalnego skutku może prowadzić do wstrzymania wykonania kary, a te okoliczności – nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionej kasacji – w niniejszej sprawie nie zachodzą. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. [SOP] [ł.n]