V KK 85/14

Sygn. akt V KK 85/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie A. N., skazanego z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 czerwca 2014r., wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 19 listopada 2013r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 21 maja 2013r., na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Obrońca skazanego wraz z kasacją złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. W uzasadnieniu tego wniosku podał, że waga podniesionych zarzutów rokuje, iż zaskarżony kasacją wyrok oraz orzeczenie Sądu a quo nie utrzymają się, a w związku z tym wprowadzenie do wykonania kary pozbawienia wolności wydaje się nadmierną i niepotrzebną dolegliwością dla skazanego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Wniosek obrońcy skazanego należało uznać za niezasadny. Regułą w procesie karnym jest wykonalność wyroków z chwilą ich uprawomocnienia, co jasno wynika z treści art. 9 § 2 k.k.w. Możliwość wstrzymania przez Sąd Najwyższy wykonania zaskarżonego orzeczenia w oparciu o art. 532 § 1 k.p.k., zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, należy ograniczyć do przypadków szczególnych, gdy strona wykaże istnienie wyjątkowych okoliczności, które mogą spowodować, iż wykonywanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą nazbyt dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Nadto wniosek w trybie art. 532 § 1 k.p.k. powinien zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów (zob. postanowienia SN: z dnia 6 lutego 2013r., V KK 450/12, Lex nr 1277817; z dnia 4 października 2012r., II KK 56/12, Lex nr 1220820; z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98, OSNPP 1999, nr 3, poz. 19). Zdaniem Sądu Najwyższego, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku. W żadnej mierze, nie przesądzając na obecnym etapie postępowania o zasadności kasacji, podnieść należy, że stopień prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych w realiach niniejszej sprawy nie mógł skutkować wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. Owo prawdopodobieństwo, aby mogło wywołać postulowany przez obrońcę skutek, musiałoby jawić się jako wysokie, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Zwrócić należy także uwagę, że wnioskodawca argumentował, iż wykonanie kary pozbawienia wolności będzie nadmierną i niepotrzebną dolegliwością dla skazanego. Tymczasem trzeba postrzegać ją jako zwyczajną konsekwencję pobytu w zakładzie penitencjarnym. Mając na względzie powyższą argumentację, brak było w sprawie podstaw do uwzględnienia wniosku i dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. 3