V KKN 309/98

Sygn. akt V KKN 309/98 P O S T A N O W I E N I E Dnia 22 listopada 2000 r. Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2000 r. sprawy E. S. skazanego z art. 203 § 21, art. 166 kk z 1969 r. oraz H. S. skazanego z art. 203 § 21 kk z 1969 r. z powodu kasacji, wniesionych przez obrońcę skazanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 21października 1997 r., sygn. II Aka […] w części utrzymującej w mocy wyrok Sądu Wojewódzkiego w S. z dnia 10 czerwca 1997 r., sygn. III K […] - oddala obie kasacje jako oczywiście bezzasadne - obciąża skazanych kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, każdego w zakresie jego kasacji, w tym E. S. także nieuiszczoną opłatą od kasacji. 2 U Z A S A D N I E N I E Obie kasacje, sporządzone przez wspólnego obrońcę z wyboru, zarzucają naruszenie przez Sądy art. 203, 199 kk z 1969 r. oraz przepisów postępowania, a to art. 2 § 1 pkt 2, art. 3 § 1 i 3, art. 357 i 372 § 1 pkt 1 kpk, a w odniesieniu do E. S. nadto art. 22 § 1 kk, przy czynie z art. 166 kk. Z uzasadnienia kasacji wynika wszak, że tak naprawdę kwestionują one oceny dowodów i ustalenie faktyczne sądów. Czynią to zresztą nie wnikając w treść uzasadnienia wyroków. Podnosi się bowiem w kasacjach, że skoro Rosjanie byli uprawnieni do sprzedaży mienia, to zbycie etyliny oskarżonym nie jest czynem zabronionym, pomijając milczenie ustalenia sądów, że zbycie takie wymagało posiadania stosownych koncesji i zezwoleń od organów polskich, których skazani nie mieli (zob. k. 867, 868v- 869, 931-932), choć mieli wiedzę w tym zakresie (k. 867, 869, 873v.). Rzekome zarzuty tyczące prawa materialnego podniesiono zatem kwestionując praktyczne ustalenie sądów i wskazując jeszcze na uchybienia procesowe, co wzajemnie się wyklucza, gdyż obraza prawa materialnego może być odnoszona jedynie do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego. Wbrew wywodom kasacji uzasadnienia sądów są zgodne z przepisami kpk i wskazują na przesłanki jakimi kierowano się oceniając dowody w I instancji oraz zarzuty w instancji odwoławczej, tyle że oceny te nie są przychylne dla oskarżonych. W istocie zatem obie kasacje próbują uczynić z Sądu Najwyższego pierwszą instancje procesową, czemu jednak skarga kasacyjna służyć nie może. Dlatego orzeczono jak na wstępie. 3 Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność: Kierownik Sekretariatu Wydziału Izby Karnej SN aw f/jw