V KO 134/24

Izba Karna2024-11-28

Skład orzekający: Piotr Mirek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wznowienie z urzędu postępowania jest dopuszczalne w przypadku postanowienia Sądu Najwyższego oddalającego skargę obrońcy na wyrok sądu odwoławczego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził niedopuszczalność wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem oddalającym skargę obrońcy na wyrok sądu odwoławczego. Orzeczenie Sądu Najwyższego wydane na skutek rozpoznania skargi nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k., a jedynie przesądza o dalszym etapie postępowania.
Stan faktyczny
Obrońca złożył wniosek o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego, które oddaliło jego skargę na wyrok sądu odwoławczego. Wniosek opierał się na zarzucie uchybienia określonego w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Sąd Najwyższy rozpoznał ten wniosek jako sygnalizację podstawy do wznowienia z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy stwierdził niedopuszczalność wznowienia z urzędu postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

V KO 134/24 ZARZĄDZENIE Dnia 28 listopada 2024 r. SSN Piotr Mirek zarządza stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2024 r., V KS 13/24, oddalającym skargę obrońcy na wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 7 września 2023 r., sygn. akt V Ka 1098/23. UZASADNIENIE W dniu 8 listopada 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy oskarżonego P.P. o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2024 r., V KS 13/24, oddalającym skargę obrońcy na wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 7 września 2023 r., sygn. akt V Ka 1098/23. Wniosek ten potraktować należało – w myśl art. 9 § 2 k.p.k. – jako sygnalizację wystąpienie podstawy do wznowienia z urzędu postępowania skargowego zakończonego wymienionym wyżej postanowieniem Sądu Najwyższego, gdyż podnoszona w nim okoliczność – uchybienie określone w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. może stanowić podstawę wznowienia tylko z urzędu. Ze względu charakter orzeczenia kończącego postępowanie, którego dotyczy sygnalizacja, wniosek nie mógł wywołać postulowanego w nim skutku. Zgodnie z treścią art. 540 § 1 k.p.k. instytucja wznowienia postępowania ma zastosowanie do postępowań zakończonych prawomocnym orzeczeniem V KO 134/24 2 rozstrzygającym o odpowiedzialności karnej lub o przedmiocie procesu. Orzeczeniami spełniającymi to kryterium są zatem wyroki i postanowienia rozstrzygające w przedmiocie głównego nurtu postępowania, a więc wyroki skazujące, uniewinniające lub postanowienia o umorzeniu postępowania, a także prawomocne orzeczenia wydawane w innych nurtach procesu, pod warunkiem, że definitywnie zamykają rozpoznanie danej kwestii, wywołując skutki trwałe. Orzeczenie wydane przez Sąd Najwyższy na skutek rozpoznania skargi na wyrok sądu odwoławczego nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne. Przesądza jedynie o tym, na jakim etapie będzie toczyło się dalej postępowanie karne, tj. czy będzie to postępowanie przed sądem pierwszej instancji (gdy skarga zostanie oddalona), czy też będzie to postępowanie przed sądem odwoławczym (gdy skarga zostanie uwzględniona). W tym stanie rzeczy wznowienie z urzędu postępowania w sprawie, której dotyczy sygnalizacja, jest niedopuszczalne. [WB] [ał]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 9 § 2 KPKart. 439 § 1 pkt 2 KPKart. 540 § 1 KPK§ 2§ 1 pkt 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy