V KO 14/25

V KO 14/25 POSTANOWIENIE Dnia 4 lutego 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2025 r. na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie M.C. oskarżonej o czyn z art. 217 § 1 k.k. i inne, wniosku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 13 stycznia 2025 r., o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Świeciu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2025 r., sygn. akt II K 186/23, Sąd Rejonowy w Grudziądzu wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu podnosząc, że przemawia za tym wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wskazał Sąd, że w dniu 20 marca 2023 r. wpłynął prywatny akt oskarżenia przeciwko M.C., której zarzucono m.in. popełnienie czynu z art. 217 § 1 k.k na szkodę K.R.. Dalej wnioskujący Sąd podniósł, że „oskarżona M.C. jest matką A.K., która przed śmiercią sprawowała urząd sędziego w […] Wydziale Cywilnym Sądu Rejonowego w Grudziądzu i w związku z tym utrzymywała kontakty towarzyskie z sędziami tego Sądu. W przeszłości zaś A.K. była adwokatem i miała siedzibę swojej kancelarii w G., V KO 14/25 2 występując jako obrońca i pełnomocnik w wielu postępowaniach toczących się przed Sądem Rejonowym w Grudziądzu. Z kolei świadkiem zawnioskowanym w sprawie jest Ł.K. - mąż zmarłej A.K., który wykonuje zawód adwokata i ma siedzibę swojej kancelarii w G., zaś na co dzień występuje jako obrońca i pełnomocnik w wielu postępowaniach zarówno karnych jak cywilnych toczących się przed Sądem Rejonowym w Grudziądzu. Co więcej, Ł.K. jest partnerem córki przedstawicielki ustawowej oskarżycielki prywatnej, zaś jego ojciec - jej pełnomocnikiem. Niniejsza sprawa jest ściśle powiązana z trwającym od dłuższego czasu konfliktem rodzinnym A.i Ł.K. i w istocie stanowi jego element”. W przekonaniu wnioskującego Sądu, te okoliczności ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości przemawiają za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego zasługuje na uwzględnienie. W sytuacji przedstawionej przez Sąd Rejonowy w Grudziądzu rozpoznanie przedmiotowej sprawy przez Sąd miejscowo właściwy mogłoby, przede wszystkim w odbiorze społecznym, wywołać przekonanie o nieobiektywnym działaniu tego organu. W kategoriach dobra wymiaru sprawiedliwości, jako warunku przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k., mieści się również potrzeba kształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywizmie sądów i bezstronności w rozpoznaniu każdej sprawy. Należy zauważyć, że właściwym do rozpoznania przedmiotowej sprawy jest Sąd Rejonowy w Grudziądzu, w którym przed śmiercią funkcję sędziego pełniła A.K., tj. była żona Ł.K., będącego znanym w lokalnym środowisku prawniczym adwokatem, a także świadkiem w sprawie. Natomiast oskarżoną – przeciwko której skierowano prywatny akt oskarżenia - jest matka A.K. – M.C.. W realiach niniejszej sprawy występują okoliczności związane z prywatnym życiem byłych małżonków, nie ulega też wątpliwości, że między rodziną oskarżonej a byłym jej zięciem trwa od dłuższego czasu konflikt rodzinny. W ocenie Sądu Najwyższego są to szczególne okoliczności, które przemawiają za przyjęciem, że spełniona została wyjątkowa przesłanka z art. 37 k.p.k. uzasadniająca przekazanie sprawy oskarżonej M.C. innemu sądowi równorzędnemu. Pozostawienie sprawy w Sądzie właściwym miejscowo mogłoby V KO 14/25 3 doprowadzić do powstania u stron oraz w opinii publicznej wątpliwości co do braku warunków do jej obiektywnego czy bezstronnego rozpoznania przez ten Sąd. Sąd Najwyższy uznał, że w tej sytuacji należało przekazać sprawę oskarżonej do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Świeciu. [WB] [ł.n]