V KO 41/19

Izba Karna2019-07-25

Skład orzekający: Piotr Mirek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem, złożony w związku z wnioskiem o wznowienie postępowania na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, powinien zostać uwzględniony?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, uznając, że instytucja ta ma charakter wyjątkowy i wymaga wykazania prawdopodobieństwa uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania oraz wystąpienia wyjątkowo dolegliwych i nieodwracalnych skutków dla skazanego. W ocenie Sądu, prognozowanie przyszłej kary łącznej i potencjalne pokrzywdzenie skazanego nie stanowiło wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia, zwłaszcza gdy uchylenie wyroku nie oznaczałoby zwolnienia z odbywania kary, lecz wykonanie odrębnych wyroków.
Stan faktyczny
Obrońca skazanego K.K. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego uznający art. 86 § 4 k.k. za niezgodny z Konstytucją. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania orzeczenia, argumentując, że skazany odbył już znaczną część kary, a nowa kara łączna może być niższa. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KO 41/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie K.K. po rozpoznaniu wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania orzeczenia w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn. akt III K […], na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Obrońca K.K., składając wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]. z dnia 30 marca 2016 r., II AKa […], zmieniającym wyrok łączny Sądu Okręgowego w O. z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn. akt III K […], na podstawie art. 540 § 2 k.p.k., w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 kwietnia 2019 r., K 14/17, w którym Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 86 § 4 k.k. w zakresie, w jakim różnicuje sytuacje osób, wobec których zastosowanie miała już wcześniej instytucja kary łącznej, od osób, co do których ta instytucja zastosowania nie miała, w ten sposób, że umożliwia w stosunku do tej pierwszej kategorii osób podwyższenie dolnej granicy kary łącznej, a także orzeczenie kary rodzajowo surowszej, tj. kary 25 lat pozbawienia wolności, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania orzeczenia objętego wnioskiem o wznowienie postępowania. 2 Zdaniem obrońcy wniosek taki był konieczny wobec odbycia przez skazanego 15 lat i 7 miesięcy z orzeczonej kary pozbawienia wolności, a wydawany na nowo wyrok łączny będzie orzekany bez zastosowania art. 86 § 4 k.k., tj. w granicach od najwyższej kary jednostkowej - 6 lat pozbawienia wolności do górnej granicy określonej w art. 86 § 1 k.k., co sprawia, że kara orzeczona ewentualnie nowym wyrokiem łącznym może okazać się niższa lub równa odbytej dotychczas przez skazanego karze 15 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca wskazał też, że zdaniem skazanego dalsze odbywanie kary pozbawienia wolności w zaistniałej sytuacji prawnej pozbawia go wielu praw związanych ze zwolnieniem warunkowym i może również znacząco wpływać na orzeczenie nowego wyroku łącznego, zwiększając górną jego wysokość do wymiarów maksymalnie możliwych. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Należy w pierwszej kolejności zauważyć, że wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy. Przy decydowaniu o wstrzymaniu wykonania orzeczenia istotne jest zarówno prawdopodobieństwo uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania, jak i wystąpienie podstaw do twierdzenia, że dalsze wykonywanie kary, przed rozpoznaniem wniosku, spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego. Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie zachodzi co najmniej z dwóch powodów. Po pierwsze, określanie sytuacji skazanego przez pryzmat prognozowanej wysokości kary łącznej, jaka może być mu w przyszłości wymierzona, gdyby doszło do uchylenia wyroku Sądu Apelacyjnego w […]. jest na obecnym etapie postępowania zdecydowanie przedwczesne. Po drugie, wnioskujący o wstrzymanie orzeczenia, zdaje się pomijać to, że gdyby nawet doszło do uwzględnienia skargi o wznowienie postępowania, to uchylenie zaskarżonego wyroku nie oznaczałoby zwolnienia skazanego z odbywania kary, lecz wdrożenia do wykonania objętych nim prawomocnych wyroków, które w tym stanie rzeczy polegałyby odrębnemu wykonaniu – w tym 3 dwóch wyroków łącznych, którym wymierzono skazanemu kary łączne pozbawienia wolności w wysokości 14 lat oraz 14 lat i 6 miesięcy. Trudno dopatrzeć się w tej sytuacji wyjątkowo dolegliwych i nieodwracalnych skutków niewstrzymania wykonania kary wobec K.K.. Nie przesądzając zatem kierunku merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, stwierdzić trzeba brak podstaw do zastosowania wyjątkowej instytucji prawa karnego procesowego, którą jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 532 § 1 KPKart. 540 § 2 KPKart. 86 § 4 KKart. 32 ust. 1art. 86 § 1 KK§ 1§ 2§ 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy