V KO 50/14

Izba Karna2014-12-16

Skład orzekający: Roman Sądej, Kazimierz Klugiewicz, Andrzej Stępka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania może przekroczyć 150% stawki minimalnej określonej w rozporządzeniu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie może przekroczyć 150% stawki minimalnej określonej w § 19 pkt 1 w zw. z § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sąd zasądził kwotę 664,20 zł, która obejmuje 150% stawki minimalnej powiększonej o 23% VAT.
Stan faktyczny
Skazany A. B. wystąpił do Sądu Najwyższego o ustanowienie obrońcy z urzędu celem sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy ustanowił obrońcę z urzędu, adwokata W. S., który po zbadaniu akt stwierdził brak podstaw do złożenia wniosku. Obrońca wniósł o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzoną opinię, wskazując na jej skomplikowany charakter. Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek jedynie w części, zasądzając wynagrodzenie w kwocie 664,20 zł.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata W. S. kwotę 664,20 zł tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, a w pozostałej części wniosek oddalił.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KO 50/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca) w sprawie A. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 grudnia 2014 r. wniosku obrońcy z urzędu skazanego o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity Dz. U. 2014, poz. 635), p o s t a n o w i ł zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata W. S., Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 664,20 zł (sześćset sześćdziesiąt cztery złote i 20 groszy) za sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, która to kwota obejmuje również 23% podatku VAT, a w pozostałej części wniosek oddalić. UZASADNIENIE Pismem z dnia 29 września 2014 r. skazany A. B. wystąpił do Sądu Najwyższego o ustanowienie obrońcy z urzędu celem sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 grudnia 2012 r., w sprawie II AKa […], zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 24 lutego 2012 r., w sprawie III K […]. 2 Zarządzeniem z dnia 9 października 2014 r., Przewodniczący Wydziału V w Izbie Karnej Sądu Najwyższego, wyznaczył skazanemu na podstawie art. 81 § 1 k.p.k. w zw. z art. 78 § 1 k.p.k. i art. 84 § 3 k.p.k. obrońcę z urzędu w osobie adw. W. S., prowadzącego Kancelarię Adwokacką w W., a to w celu zbadania akt przedmiotowej sprawy i ewentualnego sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania lub poinformowania Sądu Najwyższego, że nie stwierdzono podstaw do złożenia takiego wniosku. Wyznaczony obrońca udzielił z kolei substytucji adwokatowi T. R.. W dniu 12 listopada 2014 r. obrońca skazanego B. zawiadomił Sąd Najwyższy o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, informując, że stosowną opinię w tym przedmiocie przesłał skazanemu oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. Jednocześnie wniósł o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia składając oświadczenie, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone przez skazanego. Obrońca wystąpił o zasądzenie wynagrodzenia w wysokości czterokrotności minimalnej stawki z uwagi na skomplikowany charakter sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W ocenie Sądu Najwyższego wniosek obrońcy zasługiwał na uwzględnienie jedynie w części. Co do zasady trzeba podkreślić, że wyznaczony obrońca z urzędu wykonał nałożone na niego obowiązki i nie uzyskał wynagrodzenia za przeprowadzone czynności. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa. Natomiast wysokość tego wynagrodzenia – w zakresie stawek minimalnych - regulują odpowiednio przepisy § 2 ust. 3 i § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw wniosku o wznowienie postępowania wynosi 360 zł. Obrońca wnosząc o przyznanie wynagrodzenia w wysokości czterokrotności minimalnej stawki, nie określił podstawy prawnej swojego żądania. Należy domniemywać, że wywodzi je z treści paragrafu 14 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 2 w/w rozporządzenia. Stwierdzić jednak należy, że przepis 3 § 2 ust. 2 tego rozporządzenia, przewidujący możliwość zasądzenia opłaty za czynności adwokata w wysokości sześciokrotnej stawki minimalnej, ma zastosowanie jedynie do adwokatów, których strona ustanowiła z wyboru. Wysokość wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu podlega natomiast ograniczeniu wskazanemu w § 19 pkt 1 rozporządzenia. Jakkolwiek przepis ten przewiduje możliwość zasądzenia wynagrodzenia w wyższej wysokości niż stawka minimalna, to jednak nie może być ono wyższe niż 150% tej stawki (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2011 r., IV KK 37/11, Lex Nr 1027187; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 września 2012 r., III KO 107/11, Lex Nr 1220883). Mając zatem na uwadze obowiązujące przepisy, rodzaj i zawiłość sprawy oraz wymagany nakład pracy adwokata konieczny do sporządzenia opinii o braku podstaw wniosku o wznowienie postępowania, Sąd Najwyższy uznał, iż zasadne będzie przyznanie obrońcy wynagrodzenia w kwocie 360 zł, podwyższonej do 150% minimalnej stawki wynikającej z § 19 pkt 1 w zw. z § 14 ust. 4 pkt 2 wyżej wskazanego rozporządzenia. Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata W. S. taką też kwotę, która została podwyższona o stawkę 23% podatku od towarów i usług, co daje łącznie kwotę 664,20 zł. W pozostałej części wniosek, jako nieznajdujący podstawy prawnej, należało oddalić. [aw]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 29 ust. 1art. 81 § 1 KPKart. 78 § 1 KPKart. 84 § 3 KPK§ 1§ 3§ 2 ust. 3§ 14 ust. 4§ 2 ust. 2§ 19 pkt 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy