V KO 52/12

Izba Karna2012-09-26

Skład orzekający: Krzysztof Cesarz, Małgorzata Gierszon, Kazimierz Klugiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy karnej do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi, gdy pokrzywdzonymi są sędziowie sądu miejscowo właściwego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi za zasadny, gdy pokrzywdzonymi zarzucanymi oskarżonemu czynami są sędziowie sądu miejscowo właściwego. Zaistniała sytuacja może wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego oraz stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób niezawisły, co nie służy dobru wymiaru sprawiedliwości.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w X. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi. Powodem wniosku było to, że pokrzywdzonymi zarzucanymi oskarżonemu czynami były osoby będące sędziami Sądu Rejonowego w X. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Y.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KO 52/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie K. M. oskarżonego z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 września 2012r. wniosku Sądu Rejonowego w X. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Y. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w X., postanowieniem z dnia 20 lipca 2012 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi, na podstawie art. 37 k.p.k., wobec tego, że pokrzywdzonymi zarzucanymi oskarżonemu czynami są sędziowie tego Sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zaistniałe w sprawie okoliczności świadczą o niezbędności przekazania jej do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, a tym samym skorzystania z instytucji uregulowanej w przepisie art. 37 k.p.k. 2 Oskarżonemu niewątpliwie zarzucono popełnienie trzech przestępstw (kradzieży, naruszenia miru domowego oraz gróźb bezprawnych), którymi pokrzywdzonymi było dwóch sędziów: sądu miejscowo właściwego oraz Sądu Rejonowego w Z., orzekającego w Wydziale Karnym tego Sądu. Zaistniała sytuacja z pewnością może wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego, jak też – przede wszystkim – stwarzać przekonanie (tak u uczestników procesu, jak i jego obserwatorów) o braku warunków do rozpoznania tej sprawy przez ten sąd w sposób prawdziwie niezawisły, wolny od jakichkolwiek wpływów. To z pewnością nie służy dobru wymiaru sprawiedliwości, skoro może podważyć jego prestiż i autorytet. Stąd też kierując się chęcią uniknięcia tego rodzaju zagrożeń i możliwością skorzystania z przywołanej na wstępie instytucji procesowej, należało odstąpić od reguł właściwości miejscowej, przekazując sprawę do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi i to usytuowanemu poza W. Z tych to względów, postanowiono jak wyżej.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 278 § 1 KKart. 64 § 1 KKart. 37 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy