V KS 1/24
Izba Karna2024-05-08
Skład orzekający: Eugeniusz Wildowicz, Antoniego Bojańczyka, Antoni Bojańczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sędzia Sądu Najwyższego, powołany w procedurze z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r., powinien zostać wyłączony od rozpoznania sprawy ze względu na uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności?Ratio decidendi
Sędzia Sądu Najwyższego ulega wyłączeniu od rozpoznania sprawy, jeżeli istnieją okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. W przypadku sędziego powołanego do Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie przewidzianym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r., istnieje ryzyko uznania w przyszłości, że w sprawie wystąpiło uchybienie w postaci nieprawidłowej obsady sądu, co uzasadnia uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego.Stan faktyczny
Oskarżony J. H. został uniewinniony od zarzucanego mu czynu, jednak Sąd Okręgowy uchylił ten wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego wniósł skargę na wyrok Sądu Okręgowego i jednocześnie wniósł o wyłączenie sędziego SN Antoniego Bojańczyka od rozpoznania sprawy, powołując się na art. 41 § 1 k.p.k. Wniosek o wyłączenie sędziego SN Antoniego Bojańczyka został uwzględniony.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił wyłączyć sędziego SN Antoniego Bojańczyka od rozpoznania sprawy o sygn. akt V KS 1/24.Pełny tekst orzeczenia
V KS 1/24 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie J. H. oskarżonego z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 18 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 maja 2024 r., wniosku oskarżonego o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka od rozpoznania skargi na wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku, z dnia 8 września 2023 r., sygn. akt V Ka 896/23, uchylający wyrok Sądu Rejonowego w Kartuzach, z dnia 6 lutego 2023 r., sygn. akt II K 450/18, i przekazujący sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. postanowił wyłączyć sędziego SN Antoniego Bojańczyka od rozpoznania sprawy o sygn. akt V KS 1/24. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Kartuzach, wyrokiem z dnia 6 lutego 2023 r., sygn. akt II K 450/18, uniewinnił J. H. od popełnienia zarzuconego mu czynu z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 18 § 1 k.k.
V KS 1/24 2 Sąd Okręgowy w Gdańsku, po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego, wyrokiem z dnia 8 września 2023 r., sygn. akt V Ka 896/23, uchylił wyrok Sądu I instancji, przekazując mu sprawę do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego wniósł skargę na wyrok Sądu odwoławczego, zaskarżając go w całości i zarzucając naruszenie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. Wniósł przy tym o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2024 r. niniejszą sprawę, zarejestrowaną w Sądzie Najwyższym pod sygnaturą V KS 1/24, przydzielono do referatu sędziego SN Antoniego Bojańczyka. Oskarżony wystąpił, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k., z wnioskiem o wyłączenie sędziego SN Antoniego Bojańczyka od rozpoznania przedmiotowej sprawy podnosząc, że jego udział w orzekaniu nie daje gwarancji realizacji zasady bezstronności w jej aspekcie zewnętrznym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k., sędzia ulega wyłączeniu od rozpoznania sprawy, jeśli istnieje okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności przy jej rozpoznawaniu. O potrzebie zastosowania instytucji wyłączenia sędziego decyduje między innymi ocena, czy dla postronnego obserwatora zachodzą, w realiach sprawy, takie okoliczności, które w odbiorze społecznym mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego (zob. postanowienie SN z dnia 3 listopada 2021 r., IV KO 86/21). Oceniając zasadność wątpliwości co do bezstronności sędziego należy wziąć pod uwagę wszelkie okoliczności, które mogą mieć wpływ na jego zachowanie. Przy dokonywaniu tej oceny nie bez znaczenia jest stosunek sędziego do wprowadzanych zmian w sądownictwie, publicznie wyrażany zarówno w procedurze konkursowej na stanowisko sędziego, jak i później, zwłaszcza w zakresie akceptacji niekonstytucyjnych działań organów władzy wykonawczej wobec sądów czy akceptacji utraty przez Krajową Radę Sądownictwa przymiotu niezależności. Przy spolaryzowaniu nastrojów społecznych, a w szczególności w środowisku
V KS 1/24 3 sędziowskim, brak jest w tej sytuacji możliwości obiektywnego przekonania przeciętnie rozsądnej osoby, że zaistniałe okoliczności nie będą rzutowały na bezstronne osądzenie spraw (por. wyrok SN z dnia 14 grudnia 2021 r., II KK 426/21). Sędzia SN Antoni Bojańczyk został powołany przez Prezydenta RP do pełnienia urzędu sędziego Sądu Najwyższego w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Następnie, decyzją Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego został przeniesiony do orzekania w Izbie Karnej Sądu Najwyższego. Procedura powołania tego sędziego na urząd sędziego Sądu Najwyższego przebiegała z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ukształtowanym na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3). Sam fakt brania udziału w orzekaniu osoby powołanej na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, prowadzi do nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Krajowa Rada Sądownictwa nie reprezentuje środowiska sędziowskiego i nie jest organem, o którym mowa w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22). Wada nominacyjna, wynikająca z udziału w procesie powołania na urząd sędziego wadliwie ukształtowanej KRS, odgrywa szczególne znaczenie w przypadku sędziów Sądu Najwyższego – do których grona przystąpił, dzięki tej procedurze, Antoni Bojańczyk. Wynika to z wyjątkowego statusu sędziów Sądu Najwyższego i kluczowych kompetencji tego Sądu, mającego gwarantować niezakłócone, prawidłowe funkcjonowanie demokratycznego państwa prawnego oraz obiektywny standard niezależności, niezawisłości i bezstronności orzekania (por. uchwała trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20). Skoro więc strona domaga się wyłączenia sędziego powołanego do Sądu Najwyższego na podstawie wniosku Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w składzie i trybie przewidzianym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. od rozpoznania jej sprawy, trafnie dostrzegając – w kontekście swoich interesów procesowych - ryzyka
V KS 1/24 4 związane z bardzo poważnie rysującą się możliwością uznania w przyszłości, że w jej sprawie wystąpiło uchybienie w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej, tj. nieprawidłowej obsady sądu - trzeba przychylić się do jej wniosku. W tym stanie rzeczy, mając nadto na uwadze, że wielokrotnie już w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażano pogląd, iż w sytuacji wystąpienia ryzyka nieprawidłowej obsady sądu uzasadnione jest zastosowanie instytucji wyłączenia sędziego (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 czerwca 2022 r., V KO 43/22; z dnia 23 czerwca 2022 r., II KO 48/22; z dnia 28 lipca 2022 r., V KO 69/22; z dnia 25 listopada 2021 r., I CSKP 524/21; z dnia 16 września 2022 r., III KK 339/22), należało uwzględnić wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Antoniego Bojańczyka od udziału w niniejszej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.] [ms]
Powiązane orzeczenia
- V KS 5/21 2021-03-24Czy skarga obrońcy oskarżonego od wyroku sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia art. 437 k.p.k. lub…
- III KS 20/26 2026-05-20Czy skarga obrońcy oskarżonego na wyrok sądu odwoławczego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania podlega oddaleniu?
- III KS 38/22 2022-06-23Czy skarga obrońcy oskarżonej na wyrok sądu odwoławczy uchylający wyrok uniewinniający i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania, oparta na zarzucie naruszenia art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k., może b…
- IV KS 22/18 2018-12-13Czy Sąd Najwyższy może rozpoznać skargę obrońcy na wyrok sądu odwoławczego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania, jeśli zarzuty dotyczą naruszenia przepisów postępowania…
- I KS 9/23 2023-04-19Czy sąd odwoławczy, uchylając wyrok uniewinniający i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, naruszył regułę ne peius określoną w art. 454 § 1 k.p.k. i art. 437 § 2 zd. drugie k.p.k.?
Powołane przepisy
art. 212 § 2 KKart. 18 § 1 KKart. 41 § 1 KPKart. 437 § 1art. 439 § 1 pkt 2 KPK§ 2§ 1§ 1 pkt 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy